Game of Death (1978)

Game Of Death was voornamelijk een commercieel succes. Er kwam immers na zijn dood toch nog een film. Er waren namelijk een aantal vechtscenes door Lee opgenomen vlak voor zijn dood. Bedoeld voor een andere film met de titel The Tower Of Death. Een project van Lee zelf. Zoals een ieder weet gingen Chow en Clouse er vandoor met dit materiaal en plakten en knipten wat af. Tenekrommend slecht zijn de scenes met de nep-Lee. Het verhaal doet de ronde dat de vechtscenes met Lee zelf waarschijnlijk niet eens welke film dan ook hadden gehaald omdat hij ze niet goed genoed had bevonden. Legendarisch is het gevecht met Kareem Abdul.

Een beroerde vertoning. De hele film voelt als een rommeltje. Niet alleen is het verhaal en acteerwerk ondermaats, het grootste minpunt is het gebrek aan Lee. De stand-in lijkt niet eens. Hét bewijs dat Lee onvervangbaar is. Aan de bewegingen alleen al is te zien dat het hier niet om Lee gaat. Lee is veel sneller. Ook qua uiterlijk is er een groot verschil. Billy Lo neemt in de film even een ander gezicht aan, wellicht het gezicht van de stand-in te verbergen. In een andere scene staat zijn gezicht weer in de schaduw. Het voelt allemaal zo geforceerd. De ingepaste close-ups van Lee werken niet, vaak ziet het er belachelijk uit. Het einde is dan wel een verademing als je Lee in volle glorie ziet. Ze konden de gevechten van de echte Lee beter als een extra op zijn laatst uitgekomen dvd zetten. Saaie, slechte film.

Game of Death is een aardige film die het het voornamelijk moet hebben van het einde waarin de echte Bruce Lee speelt. Een look-a-like vind ik opzich geen probleem, maar het maar net hoe je er met omgaat. In het begin proberen ze het vermijden van de look-a-like zijn gezicht zo erg dat het hele beeld lachwekkend overkomt. De eindscene die bij mij nog in mijn geheugen stond is erg memorabel en maakt veel goed. Na het zien van deze film krijg ik wel gelijk zin in andere Bruce Lee's. Dan wel waar hij 'echt' in speelt. 3,0*