The Face at the Window (1939)

Leuke film en door uitstekend gebruik van muziek en prima montage vond ik deze film onderhoudend en spannend. Natuurlijk is er de jaren '40 uitstraling met enigszins theatraal spel, maar dat hoort erbij. De sfeer van Parijs 1880 vond ik vooral goed tot uiting komen in diverse locaties. Tod Slaughter zet een goed karakter neer, een onsympathieke man die uit is op de dochter van de eigenaar van de bank. Maar zij is verliefd op de griffier die daar werkt, intriges volgen. Tussendoor is er een misdaadplot met een geheimzinnige en griezelige 'Wolf man' die de stad terroriseert en een spoor van doden achterlaat. De politie heeft het druk met het opsporen van deze schrik van de stad.

Mwah, toch een beter gevoel overgehouden dan mijn twee voorgangers hier. Het verhaal wist wel voldoende te boeien en het kwaadaardige personage Chevalier Lucio del Gardo wordt enerzijds een beetje luchtig maar tevens ook heel gemeen neergezet. Hij speelt de andere acteurs eigenlijk ook weg met zijn rol. John Warwick als Lucien Cortier is echt een stijve hark zonder enige overtuigende emotie. Marjorie Taylor als Cecile de Brisson doet het naar behoren. Uiteraard is het gezicht aan het venster en het geluid daarbij het horrormoment van de film, want de rest van horrorelementen zijn maar eenvoudige moorden. De slotscène wordt goed gebracht door een list toe te passen i.p.v. beroep te doen op een bizar wetenschappelijk experiment. 6/10

Wel lollig hoe 'The Face at the Window' (1939) verschillende elementen neemt uit Frankenstein en er toch iets anders mee doet. Zelfs in een ander genre dan horror/SF, want in de kern is deze korte film eigenlijk meer een misdaadmysterie. Maar in de logica van de vertelling past het dat er een monsterlijke figuur rondwaart door de straten van Parijs en dat een gekke professor elektriciteit door lichamen pompt om laatste bekentenissen tot leven te roepen. Erg logisch of geloofwaardig is 't allemaal niet, maar amusant des te meer. Zeker omdat Tod Slaughter zo'n heerlijk dik aangezette schurkenrol neerzet als de kwaadaardige Chevalier Lucio del Gardo. Al is 't een tikkeltje teleurstellend dat het titelmonster eigenlijk geen rol speelt bij de moorden.Opnieuw een element uit Frankenstein: het onbegrepen monster dat de schuld krijgt van andermans zonden.