Blackthorn (2011)

Mooie plaatjes van desolate landschappen, couleur locale en sfeer moeten ondervangen wat toch een matig narratief is en een nagenoeg ontbreken van chemie tussen de hoofdrolspelers (wat waren Redford en Newman helden wat dat betreft). Typisch een bedacht gevalletje "wat als Butch z'n verblijf in Bolivia wel heeft overleefd" deze film... Voor een acteur die er een kunst van heeft gemaakt om alleen met blikken en lichaamshouding (en een imposante baard) uitdrukking te geven aan een vaak grumpy karakter, heeft de net overleden Pulitzer prijswinnaar Shepard eigenlijk teveel tekst. De niet onaardige twist een half uur voor het eind haalt de film net over de streep.

Nice, haal niet het niveau van de oude classics, er zit een filmhuispubliek-sausje over, maar toch een aardige what if Butch Cassidy niet was gedood in 1908, maar 20 jaar later nog steeds anoniem leefde in Bolivia. Sam Shepard dus als Butch Cassidy alias James Blackthorn die nog één keer een jonge outlaw helpt om aan zijn belagers te ontkomen.

19 jaar nadat Butch Cassidy [Sam Shepard] met zijn vriend The Sundance Kid zou zijn gestorven in een vuurgevecht met het Boliviaanse leger heeft hij daar in het geheim een leven als rancher opgebouwd onder zijn nieuwe naam James Blackthorn. Hij wil nog één keer zijn terugkeren naar zijn geboortegrond, maar raakt betrokken bij een conflict waardoor hij een ongemakkelijke samenwerking aan moet gaan met de jonge bandiet Eduardo Apocada [Eduardo Noriega]. Degelijk western volgt de formule van de betere B-western. Het innemende spel van Shepard en de prachtige cinematografie van Juan Ruiz-Anchía maken dit prima, maar weinig opzienbarend voer voor liefhebbers van het genre.