Blue Valentine (2010)

Goede debuutfilm van Derek Cianfrance, die al lang om mijn to see list stond, maar dit ik telkens maar weer wegschoof ten faveure van andere films. Onterecht, want dit is verre van slecht te noemen. Blue Valentine is vooral heel herkenbaar, al is het wel het soort van situatie, waarin jezelf nooit in hoopt te belanden. Ryan Gosling en Michelle Williams acteren goed en spelen een stel dat in een dieptepunt van hun relatie is beland. De sfeer is daar ook naar. Die is grauw en neerslachtig en heeft een bepaalde somberheid, die de gehele speelduur over alles heen blijft hangen. Het doet trouwens ook best wel aan de “Before” trilogie denken. Dat niveau haalt Blue Valentine echter niet, maar dat is ook bijna niet mogelijk. Het geeft echter wel een mooi uitgediept verhaal weer over de problemen, die mensen tijdens de liefde kunnen ervaren. Realistisch, goed geacteerd, een constant niveau en een fijne kijkervaring. 3,5*

Ja, dit was raak. Had hier hoge verwachtingen van en die zijn meer dan ingelost. Wat is Gosling toch een veelzijdig acteur. En ook Michelle Williams laat zien wat ze in haar mars heeft. Het verhaaltje was ondergeschikt aan de feilloze, realistische uitwerking en ook het contrast tussen verleden en heden, en hoe deze steeds dichter tot mekaar kwamen was heel mooi gedaan. Was van begin tot eind meegevoerd, niet in de laatste plaats vanwege de menselijke emoties, imperfecties en tekortkomingen die briljant tot uiting kwamen. Een pijnlijk confronterende, en tegelijkertijd dankzij z'n charmante stijl ook prachtige film.

Een romantische film die door het rauwe randje net iets beter wordt. Gosling en Williams worden in een wat karikaturale rol geduwd, waar ze met hun sterk acteertalent meer van kunnen maken dan de personages inhouden. De film toont mooi het contrast tussen het begin van de relatie en de sleur na enkele jaren. Dean is de levensgenieter die blij is met de job die hij heeft. Zelfs als hij later de vaderrol heeft opgenomen, heeft hij weinig ambitie en kiest vooral voor de nodige lol en drank. Cindy wil het dan weer maken in het leven. Als ze breekt met haar vriend die haar in een conservatieve rol ziet, is Dean de reddingsboei om te kunnen vluchten van haar dominante vader en conservatieve vriend. Zij is later ook degene die de verantwoordelijkheid opneemt in het gezin en blijkbaar zelfs op het werk te maken heeft met sexisme. De blue valentine - woordspeling op een triestige date en de blauwe kamer van het hotel - is dan ook de stap vooruit in de relatie, ook al lijkt het zo niet. Dean en Cindy verschillen blijkbaar teveel van elkaar als de verliefdheid plaats maakt voor een relatie. Maar ze leven naast elkaar en de enige manier uit die sleur te geraken is de turbulente dag in het hotel. Het einde is daarin sterk. Ook al is het niet meteen terug koek en ei, ze werken voor het eerst aan hun relatie. Het is nu duidelijk voor elkaar geworden dat ze verschillen en nu pas kunnen ze er aan werken. De toekomst zal uitwijzen welke kant het uitgaat...