The Ninth Gate (1999)

Mijn achtste Polanski. Nog geen enkele keer heeft deze man mij teleurgesteld. Alle voorgaande filmpjes eindigden in een 3,5* of hoger, wat toch een beetje het verwachtingspatroon opkrikt. Voordat ik deze film ging kijken had ik zoiets van, als er dan toch een film van Roman moet zijn die mij niet al teveel zou kunnen boeien, dan is het The Ninth Gate. Ik heb eerlijk gezegd weinig met boeken -ik lees nooit- waardoor ik bang was dat het verhaal mij niet 133 minuten zou kunnen boeien. Maar telkens doet hij mij versteld staan. Zijn films hebben een beklemmende vorm van mystiek die mij enorm bevalt. Deze beviel mij bij Repulsion, bij Le Locataire, en vooral bij Bitter Moon. De laatste 2 hebben dan ook een dik verdiende plek in mijn top 10. Dat niveau haalt The Ninth Gate niet, maar teleurgesteld ben ik allerminst. Dit is gewoon weer een geweldig ingenieuze film die ontzettend veel dingen goed doet. De typische duistere sfeer is weer aanwezig, al had het nog iets mysterieuzer gemogen. Je kan namelijk al na 20 minuutjes raden waar het zo'n beetje naartoe gaat. Toch verveelt de film geen minuut. Depp en protegé Seigner leggen uitstekende rollen op de mat, en enkele shots in combinatie met de typische Polanski muziek doen je zowel huiveren als beangstigen. Met name het shot van Depp en Seigner bijna op het einde bij het kasteel gaf me rillingen. Deze man is zó ontzettend goed in het creëren van sfeer waardoor ik me afvraag wat er de hele dag in die botte kop van hem omgaat. Sfeerschepper nummer 1, en mijn favoriete regisseur. Dikke 4* voor nu.

Ik zat zaterdagavond thuis en verveelde me te pletter, dus ik dacht laat ik een film kijken. Ik had Netflix afgestruind, opzoek naar een horrorfilm, en deze film van Roman Polanski stond in de lijst. Oké, Roman Polanski, bekende regisseur... Johnny Depp, bekende acteur, veel over bekend... The Ninth Gate, waarom ook niet? En Jezus wat vond ik het toch een saaie kutfilm. Het begon allemaal interessant. Dean Corso die moet onderzoeken of een kopie van een duivelsboek wel authentiek is. Maar naarmate het verhaal zich uitvouwde en er steeds meer op Dean Corso afkwam, begon ik me steeds meer te vervelen. De film was op geen enkel moment spannend en veel van de dialogen en "actie-scènes" kwamen knullig en droog over, waardoor ik nog dieper in de bank weg zonk. Johnny Depp acteert houterig en ook Emmanuelle Seigner acteert als een dromerige zak aardappels. Ze probeerde naar mijns inziens vooral mooi te lijken in de camera, dan dat ze daadwerkelijk wat te presenteren had als haar rol als "beschermengel" over Dean Corso. De film duurt veel te lang voor een verhaal dat eigenlijk nergens echt interessant werd. Jammer.