Everybody's Fine (2009)

Het hangt van je ouderdom en je eigen gezinssituatie af hoe je tegen deze film aankijkt. Bijna het ganse verhaal hangt met leugens aan mekaar. Met één doel: je leven mooier voorstellen dan het allemaal is. Ieders excuus om niet naar de réunie te gaan van de vader - prachtig vertolkt door Robert de Niro - 8 maanden na het overlijden van moeder, brengt de vader dan zelf op het idee, ondanks het afraden van de dokter, onverwacht zelf de kinderen te gaan opzoeken. Hij maakt een lange reis en komt op tegenstrijdige verklaringen uit die niet dat beeld geeft dat bij de vader afgespiegeld staat. Een erg dramatisch-sentimenteel verhaal, want bij de hoopgevende gedachten van de vader, speelt één ding een belangrijke rol. Zijn ziekte en de medicijnen. Toch wil hij het hechte contact dat de moeder met de kinderen had, hoe dan ook, vervangen en verderzetten. De vertolking en verfilming van dit - ook ruim hedendaags - trieste verhaal raken je hoe dan ook en het zelfverwijt klopt op je hart. Het slot had je in beide richtingen kunnen sturen. Maar dit blijkt dan nog de beste oplossing om al die leugens om te buigen in de mooie waarheden van het moment en het leven positief recht in de ogen te kijken. Sterk aanbevolen en voor mij een 4,5plus waard.

ik geef deze film simpelweg 5 sterren, want de film geeft wat het belooft. En het is denk ik unaniem hoe iedereen denkt over de rol van De Niro en dat is gewoon fenomenaal. En ik zat goed in de film, de sfeer greep me. En zo'n Hollywood einde is het niet. niet iedereen zit rond de tafel die er nog zou kunnen zitten en daarmee vind ik het dat zich voldoende onderscheid van een normale film, je voelt dat ze iemand missen die er nog zou moeten zijn. en de eindscène is juist toepasselijk op de titel. Ik vind het ook dat het mooie les meeneemt, uitzonderingen daar gelaten is het zo dat wij als kinderen niet zien wat onze ouders wel niet voor ons over naarmate wij ouder worden. Maar ze zijn er nog steeds en houden nog steeds van je. Al en al gewoon 5 sterren waard, zeker gezien het genre.

Mooi opgebouwd verhaal dat twee belangrijke levensfeiten wil duidelijk maken en dit gelukkig niet op een melige manier aankaart, nl. de mensen hebben geen tijd meer voor elkaar ( zeker de jongeren voor de oudere generatie ) en dat je als ouder uiteindelijk gewoon je kinderen gelukkig wilt zien. Een gegoten rol voor De Niro. 7/10