Invictus (2009)

Hy kan een verkiesing wen, maar kan hy 'n land regeer? Aldus Die Kroniek. Leuk, dat taaltje. Helaas valt hetzelfde niet te zeggen over de film. Zo soms krijg je zelfs het idee dat Eastwood vergeet om er eentje te maken. Zeker de eerste helft bestaat eigenlijk louter uit het ophoesten van tegenstellingen tegenover Mandela's wijsheden. Zelfs z'n dochter ontkomt er niet aan. Niets dan lof over de man, maar als film werkt een dergelijke invalshoek hooguit mondjesmaat. Er zit nauwelijks beweging in, personages blijven vooral vlak en gedienstig en voor zover er sprake is van enige voortgang, zit 'm dat met name in het verstrijken van tijd. Als eenmaal het toernooi op het punt van beginnen staat en Mandela meer in de richting van toeschouwer wordt geduwd, begint die flinterdunne set-up zich uiteraard te wreken. Het magere lijntje rondom de lijfwachten gaat nog net, maar gek genoeg is er geen Springbok die op dat moment iets voorstelt. Van Chester wordt niet veel meer bekend dan dat hij zwart is en Matt Damon is volledig de klos als aanvoerder. Oersaaie rol en net als de anderen, volledig in dienst van. Het wordt allemaal veel te klef en kleverig met een liedje dat Colorblind heet, iemand die een kaartje voor de wedstrijd krijgt en visioenen in de gevangenis. Met overdadige slow motions en zo'n afgezaagde opmerking van Pienaar wordt de finale ook nog eens zo goed als onuitstaanbaar. Jammer.

Typische Eastwood film. Ook een typische Hollywood film natuurlijk. Een film maken over een cultuur hoogtepunt van een ander land, met twee Hollywood acteurs in de voornaamste rollen. En dat met het nodige gevoel voor sentiment en kitsch. Denk niet dat ik er ooit fan zal worden. Zoals steeds is het wel een professioneel gemaakte film, daar heeft Eastwood ook z'n job aan te danken. Maar verder is er helemaal niks. Erg saai, erg voorspelbaar, erg duf en muf. Zo'n film die tijdens het kijken nog nét weet te vermaken, maar daarna alleen maar vervelender lijkt te worden. Visueel niks boeiends, de muziek is dik aangezet en sentimenteel, zo ook de afwikkeling van de uiteindelijke finale. Het is een film die perfect binnen het oeuvre van Eastwood past, maar jammer genoeg als film zelf weinig tot niks voorstelt. Freeman en Damon doen het aardig, de rest van de film is een stuk minder. 2.0*

Een dikke proficiat aan Clint Eastwood voor de prachtige beelden, levend natuurlijk van de sportwedstrijden. Daarnaast is het historisch gebeuren toch goed verhaald met veel knappe dialogen en gezegden. Morgan Freeman is perfect als Nelson Mandela en ook Matt Damon als de leider van het rugbyteam. Knappe film