Bowling for Columbine (2002)

ik sympathiseer met de boodschap van deze film en ik ben het zelfs voor een groot gedeelt5e eens met Moore, maar dat maakt nog geen goede film. Op het eind dacht ik 'wat heeft deze film nou verteld dat ik niet al wist? ik moest vaak denken aan mister Mackey van South Park; 'guns are bad mwookay'. verder is deze film wel erg kort door de bocht op veel momenten. Heston als gezamenlijke vijand bombarderen is daar een voorbeeld van. dat deze film manipulatief en uitsluitend subjectief is, is nog niet het ergste. dat ie rommelig is en vaak nogal onsamenhangend wel. De Amerikanen hadden deze klap om de oren ongetwijfeld eens nodig, maar daar kan ik verder niets mee. veel meer is deze film ook niet. 2 sterren vanwege een aantal aardige momenten.

Eerste Moore. Was er vroeger van overtuigd dat deze documentaire alleen maar over de beruchte schietpartij op Columbine ging, maar toen kende ik Michael Moore en zijn overtuigingen nog niet. Uiteindelijk is dit hele voorval ook meer een soort verbindingsmiddel om allerlei maatschappijkritiek te uiten op het nog altijd niet verbeterde Amerika. Bowling for Columbine is erg direct in communicatie, soms zo direct dat het eerder lijkt op het doordringen van Moore's opinie dan op het presenteren van de feiten. De documentaire is eigenlijk een soort combinatie tussen entertainment met een kritische ondertoon en opdringerig materiaal, maar het is wel kloppend materiaal dat soms goed belicht wat er allemaal mis is met Amerika. De scherpe randjes van de docu zorgen ervoor dat het voortdurend wel iets te bieden heeft om de kijker geboeid te houden. Minder interessant zijn de stukjes waar Moore wat mensen zelf confronteert, zoals de hele sequentie met Heston. Lekker boeiend. Ik zie een probleem liever aangepakt worden bij de kern dan bij de uitzaaiing. Maar goed, klaarblijkelijk zorgt het wel voor opschudding en dat zorgt voor kijkers. Het probleem is vooral Moore zelf die de film wat in de weg zit, want de basis is erg interessant en schokkend. Ik had liever een neutrale vertelling gezien die de feiten zoals ze nu zijn presenteert zonder dat er een soms nogal lompe filmmaker doorheen loopt te bleren, want Moore is vooral onsympathiek en dat leidt voor mij af van het probleem zelf. En juist dat tweede hoort de voorrang te krijgen en zorgt voor enkele unieke stukjes binnen deze documentaire.