Mean Streets (1973)

Een film die ik sowieso wou zien omdat het één van de eerste producties was van Scorsese. Jammer genoeg viel hij wat tegen. Vooral de verhaallijn was erg mager tot rommelig en leidde echter nergens naar toe. De film gaat in se over Johnny Boy, vertolkt door Robert De Niro, die als een niets betekende crimineel over schulden maakt, maar nergens de intentie heeft om zijn beloftes na te komen. Hij heeft grote schulden bij diverse woekeraars, maar wordt een hand boven het hoofd gehouden door Charlie (Harvey Keitel). Doordat Charlie zijn relatie met Johnny Boy en diens nicht belangrijker vindt, bevindt hij zich steeds in een tweestrijd en zit zijn carrière als maffiakopstuk onder de vleugels van zijn oom in het slop. Vooral de rest prima acteerprestaties van in de eerste plaats Keitel. Ook De Niro doet het prima, maar vertolkt een enigszins vervelend ettertje. Een wonder overigens dat hij zich overal weet uit te slaan, en dat kan je soms letterlijk nemen. Mean Streets zal ik me vooral verder herinneren als een erg sfeervolle film uit het groezelige New York uit de jaren 70. Prima openingsscène ook wanneer De Niro ten tonele verschijnt en Keitel hem aanstaart. Fijne soundtrack ook die bij momenten wat schwung brengt, maar al bij in zijn geheel net niet. Degelijk, maar een sterker plot had de film meer dan deugd gedaan. Fijn wel om in films ander films te ontdekken. Veel filmposters passeren de revue, maar in de bioscoop was alvast The searchers uit 1956 duidelijk te herkennen. Ook The tomb of Ligeia (1964) kwam even in beeld.

Leuk filmpje eigenlijk. Had hier niet zo'n hoge verwachtingen van; Scorcese is als regisseur absoluut goud waard, maar over dit (quasi) debuut heersen niet de beste meningen. Het viel me echter erg goed mee. Sfeerschepping is ook hier al erg sterk met dat donkere en sombere kleurgebruik, en die barscènes gebaad in een rode gloed zijn een lust voor het oog. Typisch Scorsese al. Een erg jonge Keitel zet hier een heel goede prestatie neer, de rest van de cast was wat gemiddelder. Het begin van de jarenlange samenwerking tussen Scorsese en De Niro ontstaat hier, maar dit moet toch veruit een van De Niro's vervelendste rollen ooit zijn. Degelijk geacteerd wel, maar hij moet een te irritant mannetje spelen. Maar verder merk je wel echt dat Scorsese een grootse carrière te wachten stond. Het steekt allemaal oerdegelijk in elkaar. Ook interessant om te weten is dat wijlen Gandolfini (Tony Soprano) deze film noemde als een van zijn grootste inspiratiebronnen. Je zou denken dat een film als Goodfellas daar eerder voor in aanmerking komt, maar vind het wel begrijpelijk.