De Storm (2009)

De makers durfden deze film niet 'de ramp' te noemen, want dat is het, dus werd het de storm. Dat is dan weer een eufemisme. Vanaf het begin is het al helemaal mis. Eva Hoeks valt in de eerste scene al door de mand, over Barry Atsma wil ik het hier niet eens hebben. Een dijkdoorbraak wordt gefilmd als een tsunami. Dan ben je als kijker bang dat het niet meer goed komt en dat komt het ook niet. De storm is een ramp van een film, minstens zo belabberd gemaakt als Nova Zembla, ook zo'n filmprul in de kou. En nu schiet me dat elfstedentochtdama ook te binnen. Zodra er ontberingen ontstaan gaat het mis in de Nederlandse cinema. Wat is dat toch?

Een verhaal dat het drama en het daaruit voortvloeiend leed wel poogt weer te geven, maar dit memorabel rampzalig gebeuren had een beter gestoffeerde weergave verdiend. Het is natuurlijk geen documentaire maar het verhaal dat wordt gebracht valt af en toe toch door de mand en veel prijzen zou ik aan het acteerwerk in het algemeen niet willen toekennen. Toch niet geheel onverdienstelijk, omdat het toch wel de chaos, wat menselijke mindere gedragingen in noodsituaties en de geïmproviseerde hulpverleningen aanhaalt.

Een Sombogaart is zoals een Jan Verheyen in België lijkt me. Bekend en wel wat films op het palmares. Meestal neigend naar de commerciële populaire kant, maar voor filmcritici ideaal voer om neer te sabelen. Nuja, oertraditionele jeugdboekklassiekers verfilmen is een gewaagde bezigheid. Dat leidt meestal tot niets en dat blijft bij mij toch wat hangen. Toch wou ik De storm, verwijzend naar de rampzalige zondvloed in 1953, zeker een kans geven. De storm en de dreigende golven, het nakende gevaar, ik vond het er best prima uitzien. Op een klein half uurtje zijn we erdoor en zien we meer de ellende achteraf als het waterpeil zijn grenzen bereikt heeft. Ook het uitgelichte verhaal van de jonge moeder Julia vond ik best goed en prima verweven met de ramp. Erg opvallend wel hoe negatief zij benaderd werd door de dorpsbewoners. Verketterd leek ze bijna in deze nog erg gelovige gemeenschap. En de vader van Julia, tja, die bevond zich tussen twee vuren, besluiteloos als hij was. Fijne rol overigens van Dirk Roofthooft. Fijne ontvouwing ook van de vermiste baby, de ontvoering van haar zoon. Alleen wat jammer dat het schlemielige einde veel roet in het eten gooit. Nogal gemaakt, nogal makkelijk ...