The Last Wave (1977)

Goeie film over een advocaat die wat over zichzelf te weten komt als hij een moordzaak aanneemt. Een redelijk mysterieus plot dat zich langzaam ontvouwt. Sfeervol, vooral vanwege de aanhoudende regen. De film werkt soms bijna hypnotiserend door het trage tempo en de soundtrack.

Peter Weir blijkt wederom een interessante filmmaker, wiens neiging tot mystiek en eigenzinnigheid ik wel kan waarderen. Picnic at Hanging Rock was een tijd terug erg goed bevallen, en ook deze was ik erg benieuwd naar. Het is een thriller over een advocaat die een aantal aboriginals moet verdedigen tegen een aanklacht voor moord, en dit alles terwijl er nogal atypisch weer over Australië hangt. Het aspect van de moordzaak is redelijk maar niet heel veel meer dan dat, maar de continue dreiging dat er meer achter eigenlijk alles wat gebeurt zit, die is erg sterk gedaan. Mooie suggestieve film, met mysterieuze beelden en inderdaad een minimalistische maar effectieve soundtrack helpt daar ook bij. De film sleept soms wel een beetje, maar uiteindelijk ben ik toch wel fan van dit soort mysterieuze sfeertjes. Een welverdiende 3.5* wat mij betreft.

Toch een lichte tegenvaller deze The Last Wave. De film weet nochtans goede punten te scoren qua sfeer, want de bizarre natuurverschijnselen en de regen die constant in de film aanwezig zijn, leveren wel een mysterieus sfeertje op. Ook de soundtrack past hier heel erg goed bij. Jammer genoeg heb ik zelden op het puntje van mijn zetel gezeten. Van de droomscènes van David had ik meer verwacht, want beklijvend wordt het nooit. Het is toch vooral een verhaaltje dat wordt afgeraffeld zonder dat er echt spanning gecreëerd wordt. Enkel een momentje zoals wanneer één van de dochters opmerkt dat Charlie voor het huis staat, zorgt voor wat opwinding. Verder wordt de film gekenmerkt door veel symboliek en spiritualiteit van de Aboriginals en een naderende apocalyps, maar echt intrigerend vond ik het nooit worden. 2.5*