Brooklyn's Finest (2009)

De rode draad in deze 3-verhalenfilm is de zeer matige waardering die politieofficieren die toch, dag in, dag uit hun leven op het spel zetten, genieten. Deze onderbouw maakt de film toch wel wat sterker dan de meeste "politie versus misdaad"-films. Natuurlijk zijn er de klassieke ingrediënten die het clichématig maken, maar anderzijds kan er gerekend worden op de stevige acts van de hoofdpersonages, Vooral Ethan Hawke zet, naar mijn gevoelen, een sterke en expressieve vertolking neer.

Typerend Fuqua product met grimmige settings, veel criminaliteit en uiteraard de grenzen die bij de meeste betrokken vervagen. Het niveau echter van Training Day of een ander vergelijkbare film als Narc wordt niet bereikt, toch is het een prima product. Kenmerkend zijn vooral de morele dilemma's en privé problemen die de mannen tegen komen en vooral de schaarse waardering en matige salarissen. Vooral in het geval van Cheadle die zoekende is waar zijn loyaliteit ligt, en Hawke die in wat hij pure noodzaak vindt veel te ver gaat. Gere is wat mij betreft de onbekende, zijn introductie is veelzeggend maar daar blijft het vooral ook bij. Burn out, burn up...maar waarom? Omdat hij er uit moet of omdat de baan zoveel geëist heeft? Hier had meer mee gedaan kunnen worden. Dat de twee eerst genoemden slachtoffer worden van hun eigen defecte morele kompas, terwijl de laatste juist uit zijn dagelijkse lethargie ontwaakt om te handelen, is het beste voor het script en wordt prima uitgevoerd. Een meer dan prima politie film is het resultaat met grimmige settings, dito sfeer, wat een rotlui allemaal en prima prestaties van Cheadle en Hawke. Ellen Barkin mag er ook zijn, blijf er wel bij dat er meer gedaan had kunnen worden met het karakter Dugan. Prima soundtrack ook met onder andere Jefferson Airplane en Deep Purple als eyecatcher. Uiteindelijk wat mij betreft een prima film die ik qua IMDB cijfer een beetje ondergewaardeerd vind.

Een ouderwetse politiefilm gaat er altijd wel in. Brooklyn's Finest is schitterend in beeld gebracht, alsof je er middenin zit en mee door de grauwe straten struint. Jammer dat het scenario dan zo magertjes is. Bij momenten lijkt het wel gepend als een stukje fanfictie, door iemand die de beste ideeën van Traffic, L.A. Confidential, The Departed en Fuqua's eigen Training Day bij elkaar voegde. De moegetergde flik in de laatste week voor zijn pensioen, afgestompt door het geweld dat hij altijd heeft moeten aanschouwen, de flik die de grenzen tussen juist en fout opzoekt en de mol die binnendringt in een bende en niet meer weet wat juist en fout is: slecht wordt het nergens, maar we hebben het allemaal al eens gezien. De acteurs willen duidelijk overtuigen, maar botsen op de clichés en de weinig zeggende dialogen die ze toegeworpen krijgen. Een potentiële klassieker wordt zo gewoon een film om languit naar te kijken terwijl de wereld op slot is.