Wife vs. Secretary (1936)

Playboy Clark Gable en vamp Jean Harlow in een voor hun ongewone rol. Het in crisis gedompelde Amerika kon zich vergapen op de vertoonde luxe en genieten van de gepromote partnertrouw. Niet denderend en wat naïf, maar toch best genietbaar. Raar om James Stewart pas op de zesde plaats van de castlist terug te vinden.

Het manco van deze film is dat je als toeschouwer weet dat er niets aan de hand is tussen Clark Gable en zijn secretaresse Jean Harlow. Het langzaam groeiende wantrouwen van Myrna Loy ten opzichte van haar man is voornamelijk gebaseerd op suggestieve roddels en toevalligheden. Het zou de spanning van de film ten goede gekomen zijn als men ook bij de toeschouwer enige twijfel had gezaaid. Nu is het jammer genoeg een vrij vlak verhaal. Van de topcast springt Harlow er zonder meer uit. Zij laat andermaal zien dat ze veel meer is dan de blonde seksbom, waarvoor zij vaak versleten wordt. Het lijkt er op dat Gable en Loy de automatische piloot hebben aangezet. Mede daardoor komt het geheel nogal inspiratieloos over. Jimmy Stewart staat nog helemaal aan het begin van zijn carrière en heeft niet meer dan een bijrolletje.

BBarbie hierboven suggereert dat het een goed idee was geweest als er bij de kijker ook enige twijfel zou zijn gezaaid of Van wel echt trouw was aan Linda . Die suggestie wordt (alhoewel heel minimaal) wel degelijk gewekt bij de kijker en dat is al meer dan genoeg . Verder een boeiende film over het onderwerp roddel en achteklap over mogelijke ontrouw , de 3 hoofdpersonages vullen hun rol heel goed in en Gable is geknipt voor de rol . James stewart's personage is een stukje minder geloofwaardig , ik vroeg me aan het einde af welke reden hij nog zou moeten hebben om helen terug te nemen aangezien het wel heel duidelijk is dat hij 2e keus is .