Viva Zapata! (1952)

Een bruisende film over het aan de macht komen van boeren in Mexico. Marlon Brando is volmaakt in de hoofdrol en Anthony Quinn is minstens zo goed als Zapata's broer, een rol waarvoor hij een Oscar kreeg. Het scenario is van niemand minder dan van de grote, Pullitzer Prize-winnaar John Steinbeck...

Het viel me uiteindelijk toch nog wel tegen. Viva Zapata! lijkt ook duidelijk wat tekenen van gedateerdheid te tonen. Het grootste pluspunt is de rol van Marlon Brando, die zijn rol overtuigend invult en vooral zijn vele karakterwisselingen geloofwaardig op de kijker weet over te brengen. Een persoon die duidelijk het beste voor heeft met zijn mensen, wat hem ook best sympathiek maakt. De rol van Anthony Quinn is ook niet slecht, maar een Oscarwaardige performance heb ik er niet in kunnen ontdekken. Het trage tempo vond ik hier soms wel wat vervelend. Dat zijn van die momenten, waarbij niets bijzonders lijkt te gebeuren en waarbij ik echt zat te wachten op een moment van actie of iets anders, maar meestal gebeurde dat dan niet. Ook de soundtrack is niet echt bijzonder. Een simpel deuntje, dat erg doet denken aan de muziek in Een Mexicaans restaurant hier, maar dat zit beter in elkaar dan deze soundtrack. Ook het verhaal zelf lijkt iets teveel van de hak op de tak te springen. Een tegenvallertje dus, want op basis van het verhaal had ik echt het idee, dat ik dit wel eens erg leuk zou kunnen vinden. Dat bleek echter niet het geval. 2,5*

Het is even wennen aan de 'mexicaans' geschminkte kop van Marlon Brando, inclusief foute snor, maar gezegd moet worden dat hij het helemaal niet verkeerd doet in de hoofdrol, als leider tegen wil en dank in de strijd tegen een dictator in het Mexico van 1909. De film is niet overal even boeiend en tegen het einde is de rek er wel een beetje uit, maar regisseur Elia Kazan zorgt overwegend voor meeslepend spektakel, sfeervol in beeld gebracht. En het daadwerkelijke einde is dan wel weer mooi.