Middle of Nowhere (2008)

De emoties lopen een paar keer hoog op in deze dramatische karakterstudie. Eva Amurri laat in een van de weinige keren dat zij samenspeelt met haar echte moeder Susan Sarandon zien, dat zij meer in huis heeft dan alleen maar een spectaculair lichaam. Ook de jonge Willa Holland is goed bezig, maar het is toch vooral Anton Yelchin die, zoekende naar zijn identiteit, indruk maakt. Een prima drama met goed verzorgd acteerwerk.

John Stockwell maakte met Blue Crush (2002), Into the Blue (2005) en Turistas (2006) films waarin dames heel prominent in kleine bikini’s ronddartelen. Het wekt derhalve verwondering dat in Middle of Nowhere de bikini een veel minder prominente plek inneemt. De film is een aangename coming of age-dramadie die handelt over de waarde van vriendschap en het opgroeien in een kleine plaats. Helemaal vrij van dames in bikini’s is de film gelukkig niet. Een deel van de film speelt zich af in het zwembad waar protagoniste Grace (Eva Amurri) een vakantiebaantje heeft. Eva Amurri is de dochter van Susan Sarandon die ook meespeelt en in de film heel toepasselijk de rol van haar moeder vervult. Goeie rol van Amurri die heel genuanceerd een innerlijke tweestrijd uitvecht vanwege een tweede vakantiebaan als drugskoerier. Haar tegenspeler is Anton Yelchin die een personage neerzet dat een ondeugende charme tentoonspreidt die je al snel doet vergeten dat hij in feite een drugsdealer is. Voor het acteertalent van Sarandon is minder ruimte gemaakt in het verhaal, maar in de scènes waar zij aanwezig is, maakt zij indruk. Middle of Nowhere beschikt over een uitstekende cast. Uitstekende film ook. De film vertelt een plezierig vakantieverhaal en wisselt grappige en dramatische momenten af. De dialogen zijn leuk en pittig en bevatten hier en daar fijne eigenzinnige uitspraken en grappige oneliners. Ook het camerawerk is goed. Overwegend statische shots waarin de personages prominent zijn geplaats. Kleine schilderijtjes. Middle of Nowhere is een fijne film.