Plan 9 from Outer Space (1957)

Het is aan te raden om eerst Tim Burtons biopic 'Ed Wood' te zien alvorens je te wagen aan deze hilarisch slechte SF-horror. Zie hoe een politieagent zijn pet recht zet met een geladen pistool, hoe een kruis op een begraafplaats plotseling opvalt en vermaak je met wat moet doorgaan voor ufo's die de Verenigde Staten onveilig maken. De opening met Bela Lugosi is tenenkrommend en eerlijk gezegd ronduit triest, aangezien Lugosi al ernstig was verzwakt en korte tijd later zou sterven. Lugosi's stand-in (Woods veel te lange chiropractor, die constant zijn mantel voor zijn gezicht houdt) verhoogt de feestvreugde. Vaak geroemd als de slechtste film aller tijden, maar wie zich waagt aan 'Bride of the Monster' of 'Glen or Glenda' zal daar nog wel een nachtje over moeten slapen. Werk aan de winkel dus!

Deze klassieker, al is het om de verkeerde redenen, toch maar eens herkeken. En het is best wel een taaie zit. Ed Wood bedoelt het goed en het heeft ook wel z'n charme, maar er is zoveel opzichtig beroerd hier. Het verhaal is al beroerd voor jaren '50 pulp-standaarden, en om het nog uitgelegd te krijgen hebben we vaak een irritante voiceover nodig. De decors zijn supergoedkoop: een alienbasis maak je door een tafel voor een gordijn te zetten en vervolgens mensen in een glitterpakje Engels met elkaar te laten praten, en de vliegende schotels zijn legendarisch. Houterige acteurs, slappe dialogen, het viel allemaal niet mee. Ik heb het nog wel beroerder gezien, maar niet heel veel beroerder - al heeft dit nog wel een beetje charme.

Intrigerend. Ik kende de titel van de Tim Burton-film over Ed Wood, de filmmaker die te ambitieus was voor z'n naïviteit of te naïef voor z'n ambitie. Plan 9 from Outer Space heet één van de slechtste films ooit te zijn, maar dat is natuurlijk niet zo. Men moet deze film ook niet proberen beoordelen als een serieuze film. Net zoals bv. The Room is dit gewoon een genre op zichzelf: een soort low budget-project, gemaakt door iemand die duizend-en-één ideeën heeft maar absoluut geen rechtlijnig verhaal verteld kan krijgen. Los van een rechtlijnig verhaal zijn er tig andere zaken die de wenkbrauwen doen fronsen. Scène-overgangen, oneliners of zelfs ganse dialogen die kant noch wal raken, detectives die het hoofd krabben met 'n pistool, ... Het is allemaal behoorlijk amateuristisch maar soms ook gewoon grappig. Dus dat Wood's gebrek aan talent (en budget) een solide film in de weg staat, mag duidelijk zijn, maar zelfs dan nog is dit nog te behappen. Ik kan de gedane moeite voor het proberen creëren van een eigen wereld wel waarderen en in ieder geval is het een aanrader voor iedereen die filmliefhebber is. Wood was duidelijk ook een liefhebber, helaas geen getalenteerde. 2