Joheunnom Nabbeunnom Isanghannom (2008)

Kim Jee-woon heeft deze Asian Western net zo episch gemaakt als Leone's klassieker. Het is een soort van remake als de bijna gelijknamige film maar geupdate naar de Aziatische situatie die destijds speelde. Het verhaal wordt op een geweldige manier verteld en heeft genoeg eigen gezicht om zich te onderscheiden van het origineel. In de Aziatische cinema gaat het er heel anders aan toe dan in de Amerikaanse cinema en zelfs in de Europese. En deze regisseur laat dat fantastisch zien. Kijk alleen al naar zijn andere meesterwerken I Saw the Devil en A Bittersweet Life. Het verhaal volgt drie personages in hun zoektocht naar een schat. Op een of andere manier zijn deze karakters met elkaar verbonden. En daar is waar de originaliteit om de hoek komt zetten. De film gaat dan een heel andere kant op dan je zou verwachten. En dat geld ook zeker voor de climax. Erg onverwacht einde. Geweldig geschreven. De actie scenes zijn al net zo episch als de setting en het verhaal. Met als toppunten het vuurgevecht en de finale van 20 minuten met de achtervolging door de woestijn. Deze achtervolging die alles bevat van het schieten vanaf een paard tot grote explosies onder begeleiding van Santa Esmeralda's Don't Let Me Be Misunderstood. Zoals altijd is de humor in Zuid-Koreaanse films een beetje vreemd maar bevalt hier heel goed en komt lekker over. Waarschijnlijk is dit mijn tweede favoriete film uit Zuid-Korea.

Jee-woon Kim heeft nu toch wel al boeiende en zeer vermakelijke films op zijn palmares staan, oa San Geng (2002) Janghwa, Hongryeon (2003) Dalkomhan Insaeng (2005) Ang-ma-reul Bo-at-da (2010) The Last Stand (2013) , de één al indrukwekkender dan de ander, maar allen van een toch wel hoogstaand niveau tussen vette actie en de typisch Asian-horror. Zo nu was deze Joheunnom Nabbeunnom Isanghannom aka The Good, the Bad, the Weird aan de beurt. Deze ging ik weliswaar in met de nadruk op actie, fun en hoog entertainmentgehalte...lekker ploffen in de zetel en gaaan. En ie bracht de verwachtingen in vervulling, vette Asian western of hoe noemen ze dat, noodle-western xD Dit is gewoon heerlijke fun, geen seconde verveling, TOP! Nu nog deze Inrang (2018) bekijken, aan de score en reviews te zien, lijkt dit een iets mindere van deze Zuid-Koreaan, maar ga hem toch een eerlijke kans geven, daarvoor zijn z'n reeds geziene films té goed voor.

Kluchtige Sergio Leone-parodie met –naast een handvol buitensporige scènes– veel bombastisch geweld. Daar wordt de film natuurlijk niet beter van, maar zo doen de Koreanen dat nu eenmaal. Waar de film wel beter van wordt, is dat de drie titelrollen ingevuld worden door toppers van de Koreaanse cinema. Met een Morricone-soundtrack zou het plaatje compleet zijn geweest.