Central do Brasil (1998)

Een lange aflevering van Spoorloos. Na jaren weer eens herzien en hij heeft aan kracht niet ingeboet. Sterke performance van de twee hoofdrolspelers die tijdens de roadtrip steeds meer naar elkaar toegroeien. Een erg mooie film waar alles aan klopt. Van het mooie Braziliaanse landschap tot aan de begeleidende muziekscore. Lichtelijk sentimenteel maar in de juiste verhouding. Een must-see wereldfilm wat mij betreft.

Mooie, gevoelige film. Het verhaal is verdrietig, maar ik vond het niet te dramatisch of te zwaar. Je krijgt een kijkje in Brazilië, wat ik er leuk aan vind. Ik ben fan van roadmovies. Vooral als ze een goed, meeslepend verhaal bevatten. Het is goed gespeeld en het verveelde mij nergens. Ik leefde met Josué mee en werd meermaals geraakt. Ruim een voldoende. 4*

Mooie serene roadmovie met de nodige dramatiek waarbij een halfwees op zoek gaat naar zijn vader nadat zijn moeder tragisch overlijdt. Hij krijgt hierbij de hulp van een oud-lerares die de kost verdient als brievenschrijfster voor analfabeten. Het eerste wat me verbaasde in de film was het feit hoe de jongen in de steek werd gelaten. Bij ons ondenkbaar, maar wel frappant als je ouder(s) wegvallen dat je voorts als zwerver door het leven moet. Dora was aanvankelijk maar een ijzig koud personage, weinig begaan met het leed van haar klanten doordat ze sommige brieven met derden herlas en zelfs nooit verstuurde. Later evolueerde ze naar een warm persoon ook met eigen gevoelens en problemen. De zoektocht naar de vader werd goed weergegeven langs het Braziliaanse landschap van uitgestrekte desolate en armtierige dorpjes. De hereniging met de (half)broers was mooi en ingetogen. Mooie eindtwist ook met het beeld van een ideale vader (en broers) waardoor Dora besloot dat haar taak erop zat.