Charlie Wilson's War (2007)

Leuke film met een sterke cast. Het goede aan deze film is dat het zichzelf totaal niet serieus neemt, ook al is dit verhaal op waarheid berust. Zowel Hanks, Roberts en Hoffman (wat een acteur) spelen totaal over the top, iets wat deze film goed doet. De film heeft een vlot tempo, er wordt heel wat afgepraat, maar het is allemaal goed te behappen. De satire die van sommige scènes afdruipt is sterk, vooral de scène waarin Charlie even afgedroogd wordt door de Pakistaanse president en hoge officieren is erg geestig. Aanrader dit, ruim voldoende.

De cast had mijn aandacht, het verhaal sprak me wat minder aan. Vandaar ook vrij lang gewacht met het kijken hiervan, want ik ken de film al sinds de bioscooprelease. Het blijkt dat mijn verwachtingen vooraf redelijk overeen kwamen met wat ik uiteindelijk van de film vond. De film begint interessant en weet dat over de gehele linie ook wel te blijven, maar wel met stukjes dat het even inzakte en mijn aandacht wegebde. Op zich niet zo heel erg, want de film weet zich wel telkens weer te herpakken. Dat komt met name door de rollen van Tom Hanks en Philip Seymour Hoffman, die beiden meermaals cynisch uit de hoek weten te komen en daarmee (lichtjes) op de lachspieren weten te werken. Natuurlijk helpt het ook wel dat de hele situatie nogal absurd is, waardoor het sowieso al in zekere zin komisch is. Ik heb persoonlijk geen hekel aan Julia Roberts, maar ik vond haar aandeel hier wel erg klein. Ze voegde weinig toe. Ik was totaal niet bekend met het echte verhaal, maar dat vond ik niet zo erg. Het was voor mij een verrassing waar de film heen zou gaan. Charlie Wilson wordt sowieso wel fijn neergezet in deze film (niet volledig de 'good guy', maar ook niet door- en doorslecht). Al met al dus toch een vermakelijke avond hiermee gehad. Niet een film die van begin tot eind hetzelfde niveau blijft vasthouden, maar wel tussendoor genoeg te bieden heeft om onderhoudend te blijven. 3*

"It seems to me lookin' around, that it's almost all women workin' here, and that they're all very pretty. Is that common?" Charlie's Angel #1: "Well... Congressman Wilson, he has an expression. He says uhh, 'You can teach 'em to type, but you can't teach 'em to grow tits.' " – De goede herinneringen die ik had aan de eerste keer dat ik deze film zag worden deze tweede kijkbeurt bevestigd, met name dankzij een hilarische Philip Seymour Hoffman (vooral in die hier al vaker genoemde scène waarin hij steeds even de kamer moet verlaten) en diens flitsende dialogen met de eveneens uitstekende Tom Hanks. Juist die dialogen (van Aaron Sorkin) maken hier echter tegelijkertijd een zó gelikt drama van dat de humor de boodschap enigszins in de weg zit, en dat stelt toch teleur.