Subway (1985)

Redelijke film over een groepje criminelen die zich verscholen houden in het metro-stelsel van Parijs. De introductie van de personages en het verhaal wordt wat rommelig gebracht en hierdoor weet het ook niet echt te boeien. Maar de film ziet er wel goed uit met prima camerawerk en ook de setting (de ondergrondse) geeft de film een eigen look. Ook een fijne soundtrack.

Verrek, dat is Christopher Lambert. De man achter de talloze B-films. Wist niet dat hij Frans kon praten. Na Le Dernier Combat werd het ook tijd om deze oude film van Luc Besson te zien. Het begint al typisch als een Franse actiefilm; een wilde achtervolging door de straten van Parijs ten tijde van de jaren 80. Het schijnt dat de zekere Fred moet vluchten voor de politie. Hij vindt al snel zijn uitweg in de eerste de beste metrostation. En deze ondergrondse gang schijnt groter te zijn dan menig mens had gedacht. Hij weet al goed te verkassen en ontmoet al snel andere excentrieke figuren die er bijna leven. Jean Reno als een stille man die overal met zijn drumsticks op slaat. Jean Hugues Anglade speelt als rolschaatsende tasjesdief, Helene die hem verleidt, een bloemist, een heuse punkband... Het vormt een kleurrijk en bizar sprookje dat door de setting geen daglicht ziet. Fred weet zich te vinden in deze wereld, terwijl onderwijl de politie en de metrobewaking het net om hem heen wil trekken. Zo heeft Subway vele ingrediënten en creaties en lijkt het op den duur zelfs een musical te worden. Besson heeft hierin een fijn en creatief stukje cinema gecreëerd, waarbij hij de moderne dynamiek dat hij in zijn latere films toepast hier al goed zichtbaar is. 4,0* Die scene

Pffff... eigenlijk alleen vanwege de naam Besson meegenomen en bij thuiskomst mijn verwachtingen onmiddellijk naar beneden bijgesteld nadat ik de beoordelingen zag. Maar zelfs met die wetenschap wist Subway me nog in negatieve zin te verbazen. Wat een flutfilm. Fred vlucht na een kraak, en met de achtervolgers op de hielen, het Parijse metro stelsel in, en even, vooral door de aardige achtervolgingsscene in combinatie met de muziek, had ik de optimistische gedachte dat dit een ondergewaardeerde actie cult film zou kunnen zijn. Maar nee...al snel verzand de film in een onsaamhangend geheel met nog twee klussen, het vormen van een band, en heel, heel veel, karakters die weinig lijken toe te voegen. Lijn of logica heb ik niet in het geheel kunnen ontdekken en het is dat er nog een aantal keren een absurdistisch soort humor naar voren komt maar anders was dit wel een heel erg verloren avond geweest. Ach...wat lul ik ook, zelfs met de humor was het een flutfilm dus een complete tijdverspilling. Nou ja a, duidelijk lijkt me. Maar goed, smaken verschillen...