Uncommon Valor (1983)

Redelijke film waarin een man op missie gaat om zijn zoon terug te halen, die al 10 jaar een krijgsgevangene is. Niet bepaald het meest originele verhaal en dat geldt ook voor de opzet (introductie team, training, operatie). Maar het kijkt wel gemakkelijk weg. Dik aangezette personages en prima, ouderwetse (pre-cgi) actie-scenes met ook mooie locaties.

Ik vond het een prima tussendoortje. Stukken beter dan het b-werkje Missing in Action. Het heeft niet de zinderende actie en geweldige muziek van First Blood 2, maar de opbouw is best goed doordacht voor dit soort films. Modernere films zouden veel sneller richting de nitty-gritty gaan zonder de voorbereidingen te laten zien. Maar hier was dit noodzakelijk met al die ex-militairen die al een nieuw leven opgebouwd hebben. Het heeft allemaal een beetje een A-Team gevoel, met een serieuze noot hier en daar. Het verhaal is simpel, maar wordt doelgericht verteld. Het overhalen van de mannen, tsja dat gaat wel erg makkelijk. De uitvoering van de missie heeft wel een logische opbouw en hoewel sommige explosies knullig kunnen zijn (vuurwerkpijlen...ehm jongens toch) of juist overdreven (granaten die inslaan alsof een kilo C4 ontploft), is het fraai in beeld gebracht met goede sets. Aardig om Swayze te zien in een vroege rol die hij best goed speelt ook. En Hackman blijft gewoon een legend, ook hier levert hij vakwerk. Fred Ward is een persoonlijke favoriet van me ik vond hem erg leuk in Remo Unarmed & Dangerous en Tremors. De andere acteurs zijn ook prettig. Het enige wat ik zwak vond: hoe zijn ze in godesnaam uit het land gekomen? Daar stappen ze wel heel makkelijk overheen op het gehaaste einde.

If we do meet again, we will smile! and if not, this parting was well done! Een wat vreemde combinatie van Shakespeare en Rambo - hoewel Rambo toen nog nauwelijks uitgevonden was, want deze film kwam kort na First Blood uit. Van dezelfde regisseur, dat wel, vandaar de vele overeenkomsten wellicht. De hoofdrol van Hackman zit ook ergens tussen Johnny en de brave kolonel in - en ja, hij is in dit verhaal dan ook een kolonel. Even duaal zit het wel met de productie - het ene moment komt het over alsof je naar een tv-film zit te kijken, maar een paar tellen later is het actie en dat overtuigt dan wel weer volledig. En de cast ook. Hackman als karakteracteur, waarvan je je af zou kunnen vragen wat hij in dit soort film te zoeken heeft - totdat je er achter komt dat hij een Marine was voordat hij begon te acteren. Maar ook Patrick Swayze, voordat ook maar iemand van hem gehoord had - met een melkmuiltje, en bijpassende rol in het verhaal. En alle denkbare gradaties tussen die uitersten in, met acteurs die ik geloof ik toch niet eerder gezien heb. Zoals al gezegd, het verhaal is min of meer een kopie van het plot van The Dirty Dozen - maar dat was ook al niet bepaald origineel. En even makkelijk is deze film weer gejat door talloze films die later kwamen, waaronder overduidelijk de Rambo-serie. Deze is dan toch wel een tikkie beter dan het gemiddelde, en niet alleen door Hackman - Kotcheff heeft net als in First Blood zijn zaakjes prima op orde. Jammer van het tv-film zweem, maar dat hoort ook wel wat bij films uit die periode.