Hidden Agenda (1990)

Een controversiële politieke thriller over de Britse rol in de Noord-Ierse Troubles. Voorstanders loven hem voor z'n realisme, z'n dialogen en z'n gedurfde standpunten. Tegenstanders hekelen hem als IRA-propaganda. Alle elementen voor een spannende thriller zitten erin: een dubbele moord, een achtervolging, de cassette als macguffin, een politieke samenzwering die helemaal tot de top reikt. Er is echter geen overvloed aan technische effecten, hamerende muziek en actiescènes. Zich afspelend in de vroege jaren '80 is het een aanklacht tegen het Britse staatsterrorisme in Noord-Ierland vanaf de jaren '70. In de antiterreurstrijd waren onorthodoxe middelen geoorloofd voor MI5. Het personage Peter Kerrigan (Brian Cox) is gebaseerd op John Stalker. Deze Britse rechercheur stelde vast dat Britse veiligheidsagenten onrechtmatig vermeende IRA-leden neergeschoten hadden, waarop hij prompt van het onderzoek verwijderd werd. In 1990 werd IRA-lid Fergal Caraher in z'n auto neergeschoten door een paar mariniers; zij werden drie jaar later vrijgesproken. Het is een eerbetoon aan de onderzoeksjournalisten en mensenrechtenactivisten die dit soort zaken wereldkundig maken. In hoeverre de politieke samenzwering reëel was, valt moeilijk te beoordelen.

Spannende politieke thriller, die de veelzijdigheid van Ken Loach als regisseur weer maar eens bewijst. Het script zit ingenieus in elkaar. Bovendien uitstekende vertolkingen van Frances McDormand in een pre-Fargo-rol en van Brian Cox.

Nog zo´n atypische film van Ken Loach waarbij niet het sociale drama de bovenhand krijgt, maar de klemtoon wordt gelegd op een politieke thriller. Als Brit zal Loach wellicht ook de situatie van de strubbelingen met het IRA tijdens de jaren 70 en later van nabij gevolgd hebben. De harde repressieve aanpak van Groot-Brittannië zullen de activist in hem ongetwijfeld aangewakkerd hebben. Wederom een kwalitatieve kijk op het gebeuren weliswaar misschien van louter één standpunt. Desalniettemin een prima film met prima dialogen en setting. McDormand en Cox doen het uitstekend z'n dragen verder bij tot dit geheel. Als politieke thriller zeker geslaagd met zijn complotten, intriges en afrekeningen. De film toont ook aan hoe veelzijdig Loach is en zhoe hij zijn eigen opinie of opvattingen ook op een andere manier kan verwerken in een film. Dit los van het feit of je het er nu mee eens bent of niet.