Randy Rides Alone (1934)

Opvallend is de, wat mij betreft, goede score. Een stuk beter dan de andere westerns uit die tijd die ik gezien heb tot nu toe, hoewel dat er maar een paar zijn. Verder een helder verhaal en een boeiend verloop daarvan. De beste western uit de jaren '30 die ik tot nu toe zag. Het zoals gebruikelijk toen, naar mijn idee, zwakke acteerwerk en het feit dat het zwart-wit is brengen mij tot 3* en net geen 3,5*. Toch is deze film wel de moeite waard om te bekijken. Ik raak steeds meer geïnteresseerd in oude films.

Geen slechte, maar eerder een matige western. Een probleem van deze film is het feit dat hij al ontzettend oud is, en daarom echt wel gedateerd is. Dat het een zwart-wit film is, vind ik echter geen probleem: het heeft namelijk toch een bepaalde charme. Het verhaal is nog wel redelijk, en ook boeiend om volgen. Er zitten ook aardig wat actiescènes in, die echt nog wel redelijk goed zijn gezien het "bouwjaar" van de film. Alleen jammer dat er soms wel vreselijk onlogische dingen werden gedaan, waardoor het allemaal een tikkeltje minder geloofwaardig werd. Ter illustratie: John Wayne die zijn paard gewoon bij de ingang van de herberg zet, terwijl hij wel door de sherif gezocht wordt. Ik ga er vanuit dat niemand zo dom is om zoiets te doen. John Wayne doet het zoals ik het van hem gewoon ben: goed, zonder meer. Hij speelt zijn rollen altijd wel aardig, maar ik heb nooit het gevoel dat hij een fantastische prestatie aflevert.

Mijn 10e John Wayne is helaas niet geweldig. Het is een simpele korte western met een atletische Wayne. Soms is de realiteit ver weg waardoor het juist grappig wordt en toch wel vermakelijk.