Hollywoodland (2006)

Adrien Brody als lichtelijk arrogante en heetgebakerde detective en hij doet het geloofwaardig. Ik vind het een goede vertolking van een niet altijd even sympathiek karakter. De weinige tijd die hij met zijn zoon doorbrengt ontaardt bijvoorbeeld in ongeduld en dominantie en sommige van zijn keuzes leiden rechtstreeks tot iemands dood. De soundtrack is mooi en verzorgd (zelfs geniaal te noemen) en daarom een aangename aanvulling op de beelden. Verder een fijne jaren vijftig sfeer, mooi doorgevoerd tot in elk detail: kleding, interieurs, auto's, fotocamera's, etc. Sommige momenten zijn suspenseful, zoals de kindervoorstelling met Superman en een gevecht hier en daar. Bij deze film moet je echt eens op het geluid letten. Geweldig, die song: "The girl can't help it" terwijl zij haar verloofde per ongeluk door de kop schiet En zo zijn er vooral in de muziekkeuze meer subtiele, goed doordachte, zwartkomische grappen, zoals de muziek en sfeer op de begrafenis en het liefdesliedje tijdens de liefdeloze en berekenende actie van een vrouw. Overgangen tussen scenes zijn soms ook verbonden door geluid, door de rinkelende telefoon op 2 locaties tegelijkertijd bijvoorbeeld, knap.

Ik had hele hoge verwachtingen bij deze film omdat het verhaal mij zeer aansprak maar hij viel me eerlijk gezegd toch wel een beetje tegen. Het verhaal wordt vooral verteld door de ogen van de detective en ik vond zijn verhaal toch niet echt bijster interessant. Bij de omschrijving word verteld dat het verhaal van de detective veel verbindingspunten heeft met het verhaal van Reeves maar hier heb ik blijkbaar iets gemist want ik zou niet weten wat. Het verhaal van Reeves vond ik veel interessanter om naar te kijken. Vooral de mysterie rond deze zaak vond ik erg goed verbeeld. De sfeer, de muziek en alles eromheen klopt helemaal met de mysterie die de acteur achter gelaten heeft. Dat vond ik dan wel weer goed weergegeven. Maar helaas vind ik dat het verhaal van de detective te veel teniet heeft gedaan aan het verhaal van Reeves en ik vond het van weinig toegevoegde waarde voor het geheel. Jammer.

Ik deel eigenlijk de mening van de meeste gebruikers hier. De scènes in het verleden met George Reeves zijn fascinerend, die in het heden (nou ja, 1959) wat minder, vooral wat het privéleven van Louis Simo betreft, en dat de laatste uit het ongelukkige leven van de eerste voldoende inspiratie put om zijn eigen leven op de rails te krijgen komt een beetje uit de lucht vallen. Ik had er daarentegen geen moeite mee dat het einde geen "sluitende zaak" opleverde; de drie mogelijke scenario's worden elegant afgewikkeld, en door het spel van met name Brody, Affleck en Lane had ik na afloop toch wel een tevreden gevoel, ondanks het feit dat de film voor mijn gevoel een half uur te lang duurde.         Wat me eigenlijk het meest verbaasde was het feit dat er tussen alle kranteknipsels en documenten opeens een foto van een ècht Hollywood-sterfgeval zat, en wel van de actrice Carole Landis die in 1948 op 29-jarige leeftijd zelfmoord pleegde – de foto herkende ik uit Kenneth Angers schandaalkroniek Holywood Babylon, maar is ook gewoon op internet te vinden. Zo wordt deze film een merkwaardige mengeling van fictie (George Reeves is helemaal niet uit From here to eternity geknipt), op feiten gebaseerde fictie en èchte feiten.