Da Hong Deng Long Gao Gao Gua (1991)

Aparte en intrigerende Chinese dramafilm over het leven van vier concubines (echtgenotes) van de rijke Chen. De titel is veelzeggend, ik heb nog nooit zoveel rode lantarens gezien, met iedere dag een heel bijbehorend ritueel. Cinematografie: mooie zachte kleuren, veel oranje/rood vanwege de lantarens, mooie scѐnes en achtergronden, de weersveranderingen van de seizoenen. Vier verschillende huizen van de vier concubines, mooi overeenkomend met de indeling van de film met vier seizoenen. Muziek: zingen en fluiten in uitgesproken Chinese klanken. Actrices spelen hun rollen overtuigend, acteur die Chen speelt, komt amper in beeld. Plot bestaat uit de strijd die de vier vrouwen (Yuru, Zhouyoun, Meishan en Songlian) leveren om de gunsten van hun gezamenlijke partner Chen voor zich te winnen. Een echte machtsstrijd, bestaande uit veel venijn, streken en smoesjes...... Aparte voetmassage met die hamertjes! Gong Li herkende ik van Zhou Yu's train, een mooie actrice. In de huishouding gelden veel traditionele regels en rituelen, waar men zich aan dient te houden. Uiteindelijk wordt de sfeer steeds grimmiger en komen diverse geheimen naar boven met verstrekkende gevolgen. Het kan niet anders dan slecht aflopen........ Een prachtige parel van een film, afgelopen woensdag gescoord bij de kringloop voor 1,50 euro........

Echt een geweldige film van Zhang. Ik durfde nog even twijfelen tussen Flodder in Amerika en deze, en gelukkig heb ik de waanzin niet gehad om voor die andere film te gaan Dit drama over het concubinaat en de eeuwenoude tradities errond is sterk gebracht en werpt het licht over wat zich anders achter gesloten muren afspeelt. Daarom is het ook een erg boeiende film die me nergens heeft verveeld. Binnen het huis van de edelman tekent zich een sterke hiërarchie af, waar de concubines met elkaar concurreren om de gunsten van de meester. Het baren van een nakomeling, het liefst mannelijk, is de ultieme beloning voor hen. Dan staan ze bijzonder hoog in aanzien en daar draait het om : sociale standing, want de concubines zijn zelf meestal afkomstig uit verarmde families. Het bestaan van de dienstmeisjes hebben nauwelijks betekenis en hebben nog het meest mee van slavernij. Het lijdt verder geen twijfel dat de vrouwen evenzeer eigendom zijn van hun meester, en dat het breken van de huisregels ook voor hen verschrikkelijke gevolgen kan hebben. Zhang weet het allemaal erg sterk te brengen : het voorbijgaan van de seizoenen, de gesloten wereld binnen de muren van een groot landhuis, de rode lantaarns die opgehangen worden, het geklik van de voetmassages, de lakeien die het huis runnen en daarbovenop de venijnige en schijnheilige omgang tussen de vrouwen. Het is allemaal visueel tiptop in orde en blijft aangenaam hangen. Een film die je moet gezien hebben.

Schitterende Chinese film over het leven van een feodale heer die er vier vrouwen op nahoudt, eigenlijk een vijfde, als je het dienstmeisje meerekent waarmee hij ook aanpapt. Deze druk bezette man slaapt elke dag bij één van zijn vrouwen en laat dit zien door de woning van de dame te versieren met rode lantaarns. Wat eerst en vooral opvalt is het prachtige decor en mooie sfeersetting (kostumering, muziek, kader, ...). De gebouwen zien er erg stillistisch uit, maar ook grauw en grijs, net zoals het bestaan van de vrouwen als andere bediendes in de film. Enkel de rode lantaarns brengen wat hoop, belang en letterlijk wat kleur in het leven van de vrouwen. Verder ook een mooie geslaagde invoeging met de seizoenen zodat naast de voortschrijdende tijd ook het landhuis er telkens anders uit zag. Visueel een parel van een film! Opvallend ook dat we nimmer een close-up krijgen van de meester zelf. Het plotverloop is eveneens erg intrigerend waarbij de wedijver en jaloezie om de aandacht van de meester te trekken groot is. Niemand laat zich onbetuigd en het is geen wonder dat dit vroeg of laat zou escaleren. De film groeit ook duidelijk naar deze climax toe. Toppertje! Echt van genoten en terecht stevig in de top 250 gebeiteld. Enige minpuntje misschien de oudste zoon waarmee niets mee gedaan werd in het plot, zinloos personage, jammer.