I Could Never Be Your Woman (2007)

Best tragisch dat een actrice als Michelle Pfeiffer in redelijk veel slechte tot middelmatige film verschijnt. Dit is daar weer zo'n voorbeeld van. Een zwakke, chaotische film, die tevergeefs probeert grappig te zijn. De enige die een voldoende haalt is Saoirse Ronan als Michelle's dochter Izzy. Alleen te bekijken op momenten dat je je stierlijk verveelt.

Meh. Het is dat het allemaal niet de lang duurt en het gebrek aan drama redelijk verfrissend is, maar verder is dit niet het type film dat mij geweldig trekt. Pfeiffer heeft weinig werk en Rudd komt maar flauwtjes over als jonge hartenbreker. De toevoeging van "moeder natuur" is een stevige misser, de humor is vaak niet zo leuk en het wereldje waarin Pfeiffer vertoeft wordt iets te makkelijk te kakken gezet. Maar verder is het een zonnig filmpje en krijgt Sarah Alexander vooral niet teveel kans om roet in het eten te gooien. Gelukkig duurt dramatisch boogje maar erg kort. 't Is wel de beste Heckerling die ik al gezien heb, al stelt dat nu ook weer niet al te veel voor. Te fluffy, teveel highschool gedoe, zelfs in deze film. 2.0*

Pfoeh. Hollywood doet weer eens aan zelfbeschouwing met deze zoveelste film die op de set speelt. Oh het gaat over een derderangs tv serie, dan is het wel ok, zoiets moeten de makers gedacht hebben - wat een zwaktebod weer. Evengoed komen er wel een paar aardige scenes langs, er is genoeg talent ergens verborgen aanwezig, en het idee dat de generatie van Pfeiffer plaats maakt voor de generatie van Ronan werkt goed. Misschien überhaupt wel een goed idee eigenlijk. Ronan is ook nog eens geweldig met haar parodie op Spears en Morrisette. En 'moeder natuur' kan ik redelijk hebben. Wat het voor mij echt helemaal afmaakt is de recap aan het einde. Om er even goed in te wrijven dat het publiek gezien wordt als een Alzheimer-patient.