The Last House on the Left (1972)

Slecht. Nu ben ik al niet de grootste fan van de goedkope 70s films maar een film met zo'n status verdient het uiteraard wel om gezien te worden. Bovendien werd het gemaakt door Craven, geen onbekende regisseur binnen de horrorwereld. Wat hij echter met deze film in gedachte had weet ik niet. Het resultaat ziet er in ieder geval niet uit, ik ga er dan ook maar van uit dat zijn passie hem meer de boost gaf, want later werden zijn films redelijk met een aantal zeer positieve uitschieters. Deze film is echter een zeer negatieve uitschieter, ik kon er maar erg weinig mee. Daarnaast heb ik me vooral lopen verbazen over enkele keuzes vanuit de regie. Veel wijst er namelijk op dat Craven geen idee had wat hij eigenlijk aan moest met zijn film, en vooral goedkoop wilde scoren qua bruutheid. Eerlijk is eerlijk, dat lukt aardig, want de film voelt nogal gemeen aan. De beelden blijven erg rauw en de genadeloosheid zit er soms goed in. Toch waagt Craven zich niet echt aan de meest expliciete of schokkende beelden, want erg duidelijk komt de gore, of nudity, nou ook weer niet in beeld. Verder is dit een erg lelijke film. Geen cinematografie, lelijk camerawerk, matige gore en geen gevoel voor het in beeld brengen van de natuur. Het meest ernstige aspect is echter de soundtrack zelf. Die schiet namelijk alle kanten uit, behalve naar de goede kant. Dansmuziek had waarschijnlijk nog beter gepast onder de moordscenes. Deze huidige deuntjes passen er namelijk totaal niet onder. Verder is het wraakgedeelte traag en saai en het acteerwerk is dramatisch. Enkel Cassel weet haarzelf nog een beetje boven water (pun intended) te houden. Er zit maar weinig in deze film om echt van te genieten, het ziet er vooral amateuristisch en ongemakkelijk uit. Fijn dat Craven uiteindelijk toch zijn draai wist te vinden, want met deze film kon hij die duidelijk nog niet vinden. Een saaie klassieker, ligt ver buiten mijn straatje.

Tja zal in '72 best een shockertje zijn geweest, maar anno 2022 is dit niet best meer. Erg gedateerd, vreemd gemonteerd en knullige muziek. De leeftijd van zo een film mag echter geen excuus zijn. Tobe Hooper's Texas Chain Saw Massacre is na al die jaren nog steeds een meesterwerk. Last House van Wes Craven is dat duidelijk niet. Ik had geen gore verwacht (en dat bleek een juiste aanname), maar ik had wel gehoopt op een groezelig, naargeestig, smerig sfeertje. En zelfs die vond ik tegenvallen. Ik heb een gedateerde Nederlandse dvd gezien waarvan ik twijfel of er misschien stukken 'rape' uit zijn geknipt want dat bleef bij een paar luttele minuten. Het idee dat de jongens uiteindelijk onderdak zoeken in het huis van de ouders van het meisje die ze zojuist vermoord hebben is natuurlijk briljant, maar de uiteindelijke scene waarin de ouders achter de waarheid komen had veel uitgebreider gemoeten. Pa concludeert enigzins laconiek dat zn dochter dood is en staat 20 seconden later de kettingzaag al warm te draaien. Veel goede wil van Craven maar de uitwerking is, zeker vandaag de dag, gewoon onder de maat. Had ook net even wat goorder en realistisch aan mogen voelen. Daar had ik wel opgehoopt namelijk.