Adam's Rib (1949)

Spencer Tracy, Katherine Hepburn, de “dellerige” Jean Hagen en de onvergetelijke Judy Holliday in één film; dan kan er niet veel fout gaan. Zeker niet wanneer de screenwriters met een script komen, dat een aaneenrijging is van vlijmscherpe dialogen. Dan hoeft regisseur Cukor alleen maar te registreren in plaats van te regisseren. Een heerlijke, tijdloze film. Helaas worden dit soort kostelijke komedies niet meer gemaakt, maar wellicht hebben we daar tegenwoordig niet meer de juiste acteurs en actrices voor. Jammer, heel erg jammer.

Aanvankelijk erg vlotte en gevatte conversaties maar stillekensaan wordt het wat eentoniger en moet spiritualiteit af en toe wijken voor burlesque. Eigenlijk een toch wel sprankelende komedie over .....flauwe kul, want hier moeten gelijke kansen voor vrouwen als mannen niet worden behandeld, maar wel op een veel hoger niveau en buiten het gezin. Het einde van de film is sentimenteel en precies "om er van af te zijn". Toen geapprecieerd, nu wat gedateerd. De film heeft nog iets heel bijzonders, niet zozeer ivm de film zelf maar wel voor liefhebbers van pop- en croonermuziek uit voorbije jaren. In 2002 werd een schitterende CD-collecite-album op de markt gebracht met al wat zanger Frank Sinatra ooit als soundtrack voor een film had gezongen, of hij nu in de film zat of niet. De samenstellers vergaten er ééntje. Het ontbrekende nummer zit in deze "Adam's Rib". Op een bepaald ogenblik legt Katharine Hepburn een plaat op en ge hoort Sinatra een stukje van "Farewell Amanda" zingen, song die hij trouwens nooit op plaat heeft gezet. Kon niet nalaten dit even te vermelden.

Goeie film waarin man en vrouw als advocaten tegenover elkaar komen te staan in een rechtszaak. Een prima opzet over de battle of the sexes, echter is de inhoudelijke uitwerking hiervan wat simpel. Wel goed opgebouwde scenes met vlotte dialogen. Samen met het heerlijke duo Spencer Tracy en Katharine Hepburn, maakt dit wel een vermakelijke film.