Starship Troopers (1997)

Gisteravond eindelijk op het grote doek gezien in de CINEMATEKbe, wat een ervaring! Ik vond dit altijd al een redelijk geniale (en profetische) allegorie voor de Bush-Cheney jaren, maar op 35mm werkte dit visionaire werk van Verhoeven verrassend genoeg ook op emotioneel vlak. De karakters zijn natuurlijk (bewust) zo vlak en soapie als het maar kan, maar de wrange relatie tussen Dizzy, Johnny en Carmen kwam een stuk beter tot z'n recht. Jammer dat Verhoeven daar de ruwe kantjes vanaf heeft gehaald na test screenings. Oorspronkelijk zou Carmen na de dood van Zander met Johnny zoenen, eigenlijk net zoals Esther in Soldaat van Oranje opportunistisch van kant wisselt. Maar dat vonden Amerikanen natuurlijk volstrekt immoreel. Sowieso genoeg parallellen met Soldaat van Oranje, alleen gaat in deze film werkelijk iedereen naar het Oostfront. Waar de film uit 1977 nog voorzichtig het grijze gebied tussen goed en fout verkende, geloofde Verhoeven daar 20 jaar later duidelijk niet meer in toen hij dit postmodernistisch meesterwerk maakte. Een wonder dat dit in het Amerikaanse studiosysteem gemaakt kon worden, ik ga naar de volle 5*.

Alleen al vanwege een piepjonge Barney Stinson in Gestapo-jas is deze film de moeite. "Hij is bang!", jawel. Geinige satire over Amerika, de Amerikaanse film en misschien ook wel over Verhoeven zelf. Starship Troopers is daarmee eigenlijk beter te pruimen dan z'n meer serieuze oorlogsfilms.

Lang geleden dat ik deze film zag. Vandaag herzien en een punt omhoog. De film kent een dubbele lading en zit slim in elkaar. Met name het gegeven dat de mens de insecten juist aanvalt en niet andersom . Wat oorlog met een groep individuen doet, wordt hier goed, maar soms heftig, weergegeven. Parallelen met daadwerkelijke oorlogen zijn soms ook zichtbaar. Zag de film met commentaar van Verhoeven en de schrijver van het screenplay. Zeer informatief en interessant! Aanrader, als je dvd bezit!