Trois Couleurs: Blanc (1994)

Ik vond het jammer dat Julie Delpy eigenlijk maar een bescheiden rolletje heeft in deze film. Eigenlijk is het een tour-de-force van Zbigniew Zamachowski, waarbij de wijze waarop die in Polen in sneltreinvaart schatrijk wordt, wel heel erg kort door de bocht wordt verteld. "Bialy" (Blanc) is net iets beter dan deel 1 (Blue) van Kieslowski's trilogie, maar een stuk minder dan het laatste deel (Rouge). Leuk de dwarsverbinding met de andere delen met de glasbak-scène.

Begint aardig (ook niet meer dan dat), maar eenmaal in Polen wordt het allemaal erg onwaarschijnlijk en vergezocht... Als dit "gewoon" uit Hollywood zou komen zouden de beoordelingen hier vrij laag uitvallen vrees ik...

Zoals ook al in de andere films van het driekluik van Krzysztof Kieslowski zie ik ook in dit deel geen directe link met de andere films of symbolische vergelijking met de Franse vlag of leuze. De kleur wit komt hier wel meer uitgesproken aan bod met de winterse taferelen, maar dat is het zowat. De film start met een echtscheiding die de man maar moeilijk kan aanvaarden. De echtgenote is resoluut en dwingend in de uitspraak van de rechtbank. Totaal berooid wordt hij een self made man in het criminele milieu en zint hij op wraak. Van totale loser - want zo werd hij in het begin toch geportretteerd - naar een man met aanzien. Het opzet zit leuk in elkaar al vraag ik me af of het allemaal wel zo simpel is zoals wordt voorgesteld. Technisch wel opnieuw een onderhoudende film van Krzysztof Kieslowski, maar echt wild word ik er weer niet van. Sowieso vind ik het derde deel "Rouge" het beste van de drie films. Julie Delpy doet het prima en zal later nog meer bekendheid verwerven in romantische intellectuele trilogie van Richard Linklater.