Shane (1953)

Krachtige en tevens warme western/drama over opofferingsgezindheid en saamhorigheid,dit alles onder de briljante regie van George Stevens.Ook de beelden en het acteerwerk konden me erg bekoren,Heflin en Ladd zijn een aan elkaar gewaagd duo met Arthur en De Wilde er tussen in.Ook meyer was erg overtuigend als schurk/rancher Ryker.En extra vermelding verdient Jack Pance als de ijskoude en naargeestige gunslinger Jack Wilson (of moet ik zeggen Phil Ijzerdraad).Wrang dat Ladd en De Wilde (Shane en little Joe) zo tragisch aan hun einde kwamen.Gelukkig zijn ze vereeuwigd in dit sterke verhaal dat een stuk actueler is en veel meer inhoud heeft als je in eerste instantie misschien zou denken.Erg goed.

Was op TV deze week!! Een luchtige, familiale western die gezellig is om zien en uitpakt met positieve waarden en mooie landschapsbeelden die de film een aparte sfeer geven. Een geheimzinnige man, Shane komt aan in een boerengezinnetje waar hij zich als hulp aanbiedt. Hij weet al snel de harten van het gezin Starrett (en dan vooral de zoon) te veroveren maar die krijgen het aan de stok met de zelfzuchtige grootgrondbezitter Ryker. Het is ergens aandoenlijk dat heel wat personages erg lief en sympathiek neergezet zijn; zelfs de dorpsbully Calloway gaat op een bepaald moment Shane verwittigen voor een valstrik . Er is een goed evenwicht tussen het dramatische aspect waarin boeren geïntimideerd worden wat tot allerlei spanningen leidt, en de echte western met een erg spectaculair cafégevecht, "good en bad guys" die lijnrecht tegenover elkaar staan (met een finale die zich laat raden maar tot de laaste minuut uitgesteld wordt). Ondanks weinig geschiet en geweld is het toch een prima western, maar dan wel bedoeld voor een heel breed publiek. PS: Toch eventjes blijven stilstaan bij het gruwelijke lot van Brandon DeWilde, die de jongen speelde en op 30-jarige leeftijd overleed PS2: Opvallend veel stemmen; ik kende hem niet eens.

Shane speelt zich af ten tijde van een transitiemoment in het Westen. De grote immigratie is ongeveer achter de rug, maar beleeft nog zijn laatste stuiptrekkingen o.a. bij de oudere generatie die meent voorrang te hebben in het land waarvoor ze geknokt heeft. Bepaalde plotelementen zijn gebaseerd op de Johnson County War uit 1892 en misschien heeft dat wel bijgedragen aan het realisme van de film. De nadruk ligt op de hardwerkende farmers die te maken hebben met gedateerd geboefte. Familiewaarden/christendom/traditie vs. gespuis. En Shane? Alan Ladd staat als Shane ergens tussen beide in. Hij werpt zich op als verdediger en pleitbezorger van de farmers maar heeft duidelijk een verleden in een milieu dat aanschurkt bij de onderwereld. Als held en naamgever van deze film vind ik Shane eigenlijk niet héél interessant omdat hij vrij ondoorgrondelijk is, zo komen we nooit iets te weten over zijn verleden en eigen verlangens. Al wordt er op het eind een tipje van de sluier gelicht in de dialoog tussen Ladd en Emile Meyer (als Rycker). Maar dat wordt dan weer ruimschoots gecompenseerd door de karakters van Van Heflin, Cook Jr e.a., alsook de bad guys uiteraard. Nog opvallend dat in deze film geen babe te bespeuren valt - excuseer het woordgebruik - wat ik niet gewend ben van de gemiddelde Hollywoodfilm uit die tijd. Voor Jean Arthur was het haar laatste film en ze doet het treffelijk als huisvrouw die latent wordt aangetrokken door Alan Ladd. Het feit dat ze qua uiterlijk niet meer de vamp van weleer was, draagt enkel bij aan het realisme. Hollywood overtreft hier zichzelf. Dit alles wordt schitterend in beeld gebracht door George Stevens en cameraman Loyal Griggs - de oscar voor de cinematografie zal wel niet voor niets gewonnen zijn - en (soms wat te nadrukkelijk) ondersteund door een mooie score van Victor Young.