Dark Waters (1993)

Mijn eerste Russische film uit de vorige eeuw, ik hoop echter dat deze niet erg representatief is voor de Russische cinema van die tijd. Ik vond het geheel ietwat te vreemd overkomen. Er is weinig dialoog in de film waardoor je veel uit het visuele moet halen, niet alle scenes waren mij echter even duidelijk. En dan met name de achtergrondgeluiden kwamen soms over als zeer willekeurig. De grote lijnen in de film zijn echter zeer duidelijk zodat het niet echt onduidelijk kan worden. De film bevat een aantal sterke (horror) scenes die de film een kijkbeurt waardig maken, geen schrikmomenten maar zeker wel wat ranzige 'zooi'. Daarnaast is hoofdrolspeelster Louise Salter niet vervelend om naar te kijken, jammer dat zij geen carrière in de filmwereld heeft gemaakt. Al met al zeker een voldoende waard, al is het maar vanwege de verbazing die dit onbekende werk achter heeft weten te laten.

Ik sluit me aan bij joolstein. Dark Waters is een film die vooral een geweldige sfeer heeft. Op een afgelegen eiland ligt een klooster, waarbij de lokale nonnen zich echter niet als gebruikelijke nonnen gedragen, maar waar allerlei vreemde riten worden uitgevoerd. Niet het hele verhaal is me duidelijk, maar het Lovecraftiaanse spat er van af, met oeroude monsters die aanbeden worden en een donkere maar ook dromerige sfeer. Niet de meest toegankelijke film, het is wat traag en door de vele flashbacks en droomachtige sequenties is het qua plot niet altijd even makkelijk te volgen. Visueel is het behoorlijk fraai, ik kende Baino nog niet maar zal zeker m'n ogen open houden voor meer werk van de beste man. En dit is zeker ook een film die ik te zijner tijd ga herkijken, het is een plaatje met een sfeer die me erg goed ligt.