The Four Feathers (1977)

Vooral vanwege de hoofdrolspeler was ik vooraf nogal huiverig voor deze zoveelste verfilming van de roman van A.E.W. Mason (ik geloof dat dit de vijfde versie is), maar hoewel Beau Bridges hier met zijn 36 jaar eigenlijk al flink wat te oud is voor de rol van Harry Faversham heeft hij gelukkig nog niet het enigszins uitgezakte ouwe-trouwe-honden-gezicht van later jaren, en met die baard is hij sowieso onherkenbaar, dus hoewel Amerikaans is hij eigenlijk een prima keuze. De rest van de cast doet het eveneens goed, over Robert Powell heb ik eigenlijk nooit wat te klagen (mooi ook hoe zijn Jack niet liegt over zijn ontmoeting met Harry: "I never saw him."), en hoewel ik niet veel met Jane Seymour heb moet ik zeggen dat deze rol haar toch als een handschoen past. De actiescènes zijn redelijk goed in beeld gebracht, soms wat chaotisch (hetgeen goed past bij de veldslag maar minder bij de één-tegen-één-gevechten in het Arabische koffiehuis), en de uniformen, de kostuums en de mooie donkere kamers en gangen in het huis van generaal Faversham zien er allemaal prachtig uit. Al met al een degelijke verfilming, misschien niet helemaal waard om in de bioscoop in plaats van op de televisie te verschijnen, maar ook niets om je voor te schamen.