The Terminal Man (1974)

Vreemd en vergeten. Deze zeldzame SF-thriller kent naast mooi camerawerk en een sinistere sfeer soms ook een beetje vreemde montage. Met name tijdens de unheimische operatie van de hoofdpersoon, die wordt afgewisseld met een dialoog tussen een toeschouwende arts en andere medewerkers. Het komt de griezeligheid van deze uitgebreide sequence echter wel ten goede. Het heeft vreemd genoeg lang geduurd dat deze vergeten klassieker uit de Warner-stal een release kreeg. Goed.

Echt heel echt goed is deze Crichton-verfilming helaas niet. Eerste uur speelt in het ziekenhuis, inclusief een veel te lang gerekte operatie. Pas als George Segal er tussenuit knijpt begint de pret, zeker omdat wij weten dat de agressie remmende operatie een tegengesteld effect heeft bereikt. Kwaliteit gaat daarmee alsnog flink omhoog. En met de laatste scenes weet de film zelfs nog helemaal jaren zeventig top te eindigen, jammer dat er niet een iets betere film voor zat.

Raiders of the limbic system Enkele hersenchirurgen voeren een revolutionaire operatie uit op Harry Benson, een man die na een auto-ongeluk gewelddadig gedrag vertoont. De implant van een computertje zouden de wetenschappers in staat moeten stellen om zijn gedrag te controleren. Gekleed in pakken die aan astronauten doen denken, verkennen ze onontgonnen gebied, het menselijk brein. Dat de operatie uiteindelijk nog een erg onaangenaam staartje zal krijgen was te voorspellen. Komt wat in de buurt van Cronenberg films, maar ook van Kubricks A Clockwork Orange, want ook hier volgt men de doctrine dat het kwaad in de mens op medische wijze kan bestreden worden door te prutsen met de hersenen. Benson is in dit opzicht zelf een slachtoffer geworden van onwetendheid, en zijn schokkend gedrag op het einde heeft hij zelf niet meer in de hand. Kon boeiend zijn, maar de film vond ik saai gebracht, suf geacteerd en zonder spanning. In andere handen was dit zonder meer een cultfilm geworden. De kale decors herinneren me wel sterk aan mijn jeugd. Geen gezelligheid of stemmigheid, alles was functioneel in die jaren. We leven in een andere wereld.