Twins (1988)

Twins steeds vrij vermakelijk gevonden. Het was een periode waarin Schwarzenegger het over een komische boeg gooide met ook "Junior" en "Kindergarten cop". Deze Twins valt er voor mij tussenin, niet zo goed - al is dat relatief - dan Kindergarten cop, maar zeker beter dan de flop Junior. Vooral het samenspel met Danny DeVito is geweldig. Grotere tegenpolen kan je je nauwelijks fysisch voorstellen of het moest Pesci geweest zijn. Het plot slaat werkelijk op niets, maar het is en blijft wel vermakelijk. De actie/misdaad is maar pover, dan vond ik het komische en zoete romantische luik "interessanter". Vrolijke film waarbij je een hersenloze avond tegemoet gaat. Arnie blijft Arnie, hoe goed of slecht je hem acterend vindt, zelfs dat is een kwaliteit. Het einde is wederom mierzoet, maar dat is niet zo verwonderlijk. Charmant, leuk en gewoon een gezellige typische nineties komedie.

Gekeken omdat ik zin had in een typische 80s komedie en die heb ik gekregen. Ik heb goede herinneringen aan films uit die tijd, ondanks dat ik het bewuste decennium zelf niet heb meegemaakt. Komedies uit die tijd hebben vaak een charmant, ontspannen sfeertje. Ook Twins hoeft, zo lijkt het, niet al te veel moeite te doen om op meerdere momenten grappig te zijn. Dit is een gemoedelijk filmpje. Het stelt allemaal natuurlijk niet heel veel voor, maar ik heb hier wel een leuke avond aan overgehouden. Arnold Schwarzenegger is perfect gecast als de ietwat wereldvreemde goedzak en Danny DeVito vormt een leuke tegenpool, die halverwege een voorspelbare 'change of heart' krijgt. Het onwaarschijnlijke duo is erg leuk op elkaar ingespeeld. Met name Schwarzenegger zorgde er wel voor dat ik een aantal keren hardop heb moeten lachen, al hoefde hij daar niet veel meer voor te doen dan een beetje onbegrijpelijk met een grijns ergens op te reageren. De film bulkt van de leuke scènes, waaronder de eerste keer dat Julius in een auto rijdt en de scènes in het motel en de disco. Hierdoor ben je gauw geneigd de film het matige (en tevens niet zo interessante) misdaadplotje te vergeven. Het droogkomische einde is de kers op de taart. De film bood me precies waar ik op dat moment behoefte aan had, dus ik was tevreden. Absoluut geen hoogvlieger, maar wel heel prettig verstand-op-nul vermaak. Ik ben benieuwd of de sequel er ook effectief gaat komen. Geen idee of het zou werken, maar als de originele cast terugkeert juich ik het toe. 3*

Mwa ja. Niet echt grappig. Er zijn weinig echt grappige situaties. De humor moet vooral komen van Arnold Schwarzenegger die hier fantastisch speelt. De eighties waren voor hem echt een glorieperiode, waarin hij simpelweg komisch goud was. Hoe hij hier met z'n grote kostuumvest en korte broek rond paradeert is al een geslaagde grap op zich. Geplaatst in een erg eighties aandoend sfeertje vol tsjingel tsjangel muziekjes kan Ivan Reitman weinig misdoen. Dat hij er ook niet méér van maakt, is dus spijtig. 2,5