Mado (1976)

Sautet ontgoochelt zelden of nooit, ook niet in deze "Mado", film, die zich doorheen het intrige van zakelijke rivaliteit, corruptie, wraak en wederwraak, vooral moet gezien worden als een psychologisch gevecht van het hoofdpersonage met zijn eigen gevoelens en bekwaamheid tegenover de personen die hem omringen. Naar het einde toe ontwikkelen zich scènes die ogenschijnlijk niets met het intrige te maken hebben, maar die eerder als symboliek dienen voor het verder afglijden en vastgeraken als in de modder. Beslist boeiend voor wie de relaties in het verhaal exact kan inschatten. Piccoli is voortreffelijk, zoals altijd, Romy Schneider heeft maar een kleine rol, Jacques Dutronc doet eigenwijs als meestal, maar de pluim voor het acteren gaat m.i. zonder twijfel naar Charles Denner.

Intelligente en vaardig gemaakte film. Ik had wel wat moeite met het tempo: vooral in de eerste helft wordt er intensief gesproken en is het goed opletten, maar op het einde zakt het geheel ineens (bijna letterlijk) weg. De laatste tijd heb ik toevallig wat meer Franse jaren ‘70 films gezien en dan leer je sommige acteurs uit die tijd beter kennen. Charles Denner is er zo één en die heeft hier een mooie bijrol. Geldt ook voor Jean Bouise, die helaas een klein rolletje speelt, net als Romy Schneider. Die rol van Dutronc is trouwens erg nietszeggend; ik vond het vooral leuk om zijn kop te zien en te herkennen.