The Incident (1967)

Tony Musant en Martin Sheen maakten hun filmdebuut in dit sociaal-kritische drama als twee lastpakken die een groep passagiers het leven zuur maakt wanneer ze in dezelfde metrocoupé zitten. In het eerste deel maken we kennis met de verschillende personages die geschreven zijn als een dwarsdoorsnede van de maatschappij en daarna zien we hoe de twee belhamels de passagiers stuk voor stuk confronteren met hun zwakheden. De opzet is intrigerend en mede door het sfeervolle, claustrofobische camerawerk van Gerald Hirschfeld, weet regisseur Larry Peerce de spanning goed vast te houden. Als maatschappijkritisch stuk is dit echter niet al te opzienbarend en Musant en Sheen zijn behoorlijk over-the-top.

Prachtige film waarin twee mannen de passagiers in een metro terroriseren. Goed opgebouwd waarbij je de eerste helft een sociaal drama zou kunnen noemen. Tijdens de tweede helft is de dynamiek tussen de passagiers sterk uitgewerkt (vooral de passieve en afwachtende houding). Rauw, bruut en realistisch en het acteerwerk van de gehele cast (met stiekem aardig wat bekende namen) is uitstekend.

Het was alsof ik zelf in dat metro-compartiment zat. Ik betrapte mezelf er meermaals op dat ik met gebalde vuisten zat te trillen van woede in mijn stoel toen die twee dronkenlappen de andere passagiers zo intimiderend tot op het bot krenkten, aanvielen en vernederden. Vooral toen zij dit deden jegens de zwarte man en diens vrouw voelde ik intense haat ten opzichte van die twee etterbakken. In gedachten vroeg ik mezelf steeds angstig af wat ik zou doen wanneer mij zoiets overkwam. Het feit dat ik er geen antwoord op kon geven, maakte me erg bang. Op een gegeven moment lag één van de twee dronkenlappen met zijn rug op de grond en was de andere etter vrij ver uit de buurt. Ik had niet gedacht dat een film dit in mij los kon maken, maar op dat moment kwam de negatieve gedachte bij me op: "Nu zal ik jou eens met al mijn kracht op jouw keel trappen en hoop ik dat je dood gaat. Je bent het niet waard om verder te leven." Ik merkte dat ik toen met mijn rechter been hevig op en neer zat te wippen. Dat was tevens het moment dat ik het goed vond dat deze film in triest en somber zwart-wit was opgenomen. Kleur had afbreuk gedaan een de hele sfeer en de intense beleving. Kleur had waarschijnlijk voor een ongewenste afleiding van de intensiteit van "The Incident" gezorgd. Deze film vond ik als het ware een diep intense en heftige gebeurtenis. Bijzonder knap geregisseerd en gemaakt!