Pure Country (1992)

Het album Pure Country deed het in 1992 een stuk beter dan deze film maar dat wil niet zeggen dat de film niet goed is. Integendeel zelfs, ik vond het een behoorlijk sterke film die zijn titel eer aandoet. George Straits speelfilmdebuut is er een die erg lekker wegkijkt en dat is zowel aan zijn goede muziek als aan het interessante verhaal dat ermee gepaard gaat, te danken. Het is Strait niet al te moeilijk gemaakt en de rol die hij speelt is hem op het lijf geschreven waardoor ie erg sterk overkomt. Het mooie Amerikaanse plattelandsleven en het interessante countrywereldje zijn dingen die aan de ene kant erg verschillend kunnen zijn maar aan de andere kant veel raakvlakken kunnen hebben en de combinatie daarvan is iets dat in deze film mooi naar voren komt. Van begin tot eind is het erg fijn om naar te kijken en te luisteren en het slot van deze feelgood film is prachtig.

Aardige film over een country-ster die terug naar de basis gaat en zichzelf hervindt. Het verhaal is simpel, acteerwerk en dialogen houden niet over, maar in combinatie met de muziek werkt het allemaal wel redelijk samen. Van mij had er als echte afsluiter nog wel een ‘Heartland’-achtig nummer gespeeld mogen worden. 3*

Ik geef de sterren vooral voor één van mijn favoriete artiesten Georg Strait, hier misschien niet zo bekend maar in de VS één van de grootste country sterren, in het rijtje van Merl Haggard......