Ja, Ik Wil! (2015)

Voor de verandering ga ik iets positiefs schrijven over een Nederlandse romkom. En ik stem zelfs ruim boven het gemiddelde. Waarom? Twee woorden: Elise, Schaap. Nooit van die hele vrouw gehoord tot de serie Undercover, natuurlijk. En talloze typetjes bij de TV Kantine (met Margaret Thatcher als absolute hoogtepunt). Qua verschijning de perfecte combi tussen girl next door en classy dame. Ze heeft ook een hoofd waar je alle kanten mee op kan. Heel knap hoe ze in korte tijd een household name is geworden. Ook nog nooit van Martijn Lakemeier gehoord, maar hij zet een heel leuk, naturel personage neer. Thijs Römer doet weer waar hij goed in is: een asshole spelen. Verrassend goed acteerwerk van Yvon Jaspers (voor een niet-actrice dan). Het hele homo-subplot is er aan de haren bijgesleept en al het andere is ook stom en suf (met uitzondering van Henry van Loon, natuurlijk). Het is echt een film die vrouwen in slobbertruien kijken vanaf de bank onder een fleece dekentje, met een bak Ben & Jerrys of een roseetje, als het even kan met de bestie op bezoek, ook onder een dekentje. Maar voor mij als man is het ook prima door te komen, enkel en alleen door het talent van Elise Schaap, die laat zien met heel weinig heel goed uit de voeten te kunnen. Ze draagt de film geheel eigenhandig. Wat mij betreft één van de beste actrices die ons land rijk is. 3,5 sterren

Niet heel slecht. Vooral Schaap is een leuke actrice en Lakemeijer is een leuke verrassing, waarme het centrale duo de film genoeg flair geeft. De bijrollen waren allemaal een stuk minder (vooral die mannen hebben 0 chemie met Schaap), de humor wel erg simpel en richting het einde blijkt het tempo toch niet heel geweldig want ondanks de korte duur, duurt de film voor m'n gevoel vrij lang. 2,5*.

Roos [Elise Schaap] is de vaderlandse Bridget Jones: ze is de dertig gepasseerd, ziet dat steeds meer oude vrienden en bekenden in het huwelijk treden, en wordt op lompe wijze gedumpt door Pieter [Jeroen Spitzenberger] die haar ook nog eens toebijt dat ze niet haarzelf durft te zijn. Roos vindt enige soelaas in haar werk als laborante en wordt door haar baas [Loes Haverkort] opgezadeld met de laconieke stagiaire Daan [Martijn Lakemeier]. Wanneer een andere ex [Harry van Loon] haar uitnodigt voor zijn bruiloft neemt Roos Daan mee als introducee. Tijdens die bruiloft maakt ze kennis met Jacob [Thijs Römer] voor wie ze meteen als een blok valt. Maar is hij de wel de ware? Voorspelbare romantische komedie zou nauwelijks de moeite van het bekijken waard moeten zijn, maar dankzij het charisma van en de chemie tussen Schaap en Lakemeier is dit ondanks het een chronisch gebrek aan originaliteit prima uit te zitten.