A Star Is Born (1937)

De originele versie van A Star Is Born. De musical-remake met Judy Garland en James Mason zag ik een paar jaar geleden al. Deze voorganger heeft geen liedjes, maar is verder grotendeels identiek aan de remake. De voorkeur van één versie voor de andere zal waarschijnlijk afhangen of je wel of geen musicalnummers wil en welke cast je verkiest. Wat dat laatste betreft is het lastig kiezen. Mason vind ik echt ijzersterk in de remake, zelfs al doet March hier weinig fout. Daar staat tegenover dat ik verreweg een voorkeur heb voor Gaynor over Garland, die ondanks haar vocale kwaliteiten ietwat miscast was. Gaynor is natuurlijk erg schattig, maar heeft ook een bepaalde lichtheid, een soort komische toets, die dit soms wat zoetsappige gebeuren een stuk meer kijkbaar maakte. Dat klinkt als een grote zege voor het origineel, maar de bijrollen vond ik dan weer duidelijk beter in de latere versie. Verder heb ik niet al te veel te zeggen, hierover. Voor zijn tijd was dit een zeer bijtende film over Hollywood en dat is wel bijzonder, zelfs al zit er een dikke laag sentimentaliteit aan het einde als doekje voor het bloeden, wat me niet zo aansprak (en geloof ik minder aanwezig was bij de remake). Leuk om ook het oude Technicolor te zien. Nog niet zo rijk aan kleur als het enkele jaren later zou zijn, maar het heeft toch al iets warms. 3*

A Star Is Born kon me niet boeien, heb me nogal naar het einde moeten slepen. Pas naar het einde toe werd het nog even interessant door de situatie met Frederic March. De film had op zich geen slecht script en de acteurs waren wel op dreef maar het geheel maakte een belegen, weinig dynamische indruk op me. Misschien is dit melodramatische suikerzoete genre gewoon niet aan me besteed. Voor mij bevatte deze film te weinig pit. Ben wel benieuwd naar de remake met Judy Garland die nog op mijn schap ligt. Misschien wordt het allemaal wat draaglijker met wat meer show.

De eerste verfilming en aangezien ik nog geen enkele versie had gezien leek het me ook het beste om het origineel als eerst te bekijken . Ik kan eigenlijk weinig negatiefs opnoemen , de film is degelijk met een charmante Janet gaynor in de hoofrol . Frederic march ken ik als acteur eigenlijk niet echt goed , ik vond hem wat makjes spelen en er zat weinig pit in zijn personage . De zogezegde kritische blik op hollywood die deze film zou uitstralen vind ik ( zeker naar moderne maatstaven ) wel heel povertjes , ok paparazzi fotografen krijgen een veeg uit de pan maar voor de rest is het min of meer de stomme keuzes die acteurs en actrices zelf maken die ervoor zorgt dat ze uit de gratie raken . Ik ben ervan overtuigd dat het echte hollywood ( zeker ook nu) heel wat ergere nare kanten heeft .