Mockingbird Don't Sing (2001)

'' You promised me, remember? If she lived past the age of twelve, we'd get her some help. '' Wat heeft dat meisje goed geacteerd zeg, ongelofelijk. Veel dingen die ik zag herinnerde me aan mijn werk met peuters. Heelapart om te zien dat een meid van 13 dingen moet leren die ik de kleintjes aanleer. Stapsgewijs zie je Katie worstelen met dingen uit de normale maatschappij, iets wat voor haar wereldvreemd is. Wel had ik verwacht dat ze veel meer ''verwilderd'' zou zijn, dit vond ik reuze meevallen. Fantastisch dat zo'n jonge actrice zonder woorden maar puur met gezichtsuitdrukkingen en lichaamstaal zo'n rol kan neerzetten. Niet alle credits gaan naar haar, ook de moeder wist een overtuigende rol neer te zetten. Al had ik in 't begin wel ontzettend veel moeite om sympathie voor haar op te wekken. De verwaarlozing en mishandeling van Katie is de schuld van haar dominante vader, wat ik een raar iets vind. En de moeder dan? Die was er jarenlang bij en deed niks, dus het feit dat zij neer wordt gezet als een hulpeloos en bang vrouwtje werkt voor mij niet. Ze zat er met haar neus bovenop. Het zou stukken realistischer en bevredigender zijn geweest als haar aandeel ook beter onder de loep werd genomen en zij óók als schuldig werd gezien. Waarom haar ouders dit deden blijft mij onduidelijk. Ik heb hier ook niets van kunnen terugzien in de film. Is haar vader gewoon een monster en daarmee basta? Of was het omdat het kind vanaf de geboorte al een handicap had? Ik vond het moeilijk om het te 'begrijpen', er werd gewoon veel te weinig informatie gegeven. Jammer, het had stukken beter kunnen zijn. Beklemmend en aangrijpend, en dat was dit helaas niet.

Ik weet wat sommige gaan zeggen hoe kun je deze film slechts 1* geven. Het is niet omdat het een zwaar topic is dat de film ook goed is natuurlijk. De regie is gewoon heel zwak net als alles er rond ! Er zijn veel betere film in deze genre zoals My Sister's Keeper (2009). 1*

Lastig. Wat mij betreft verdienen dit soort verhalen ook een kwalitatief sterke uitwerking, en daar schort het aan. Het waargebeurde verhaal wordt vreselijk overgedramatiseerd, met karikaturaal overkomende eendimensionale personages (denk aan de vader en de hulpverleners) waarbij ook nog ontzettend aan overacting wordt gedaan. Het meisje en haar "taaldocente" krijgen van mij qua acteerwerk een ruime voldoende, en ook de moeder slaagt, maar vooral de hulpverleners overtuigen niet. Officieel is dit geen TV-film, maar het bevat jammer genoeg wel de slechte eigenschappen daarvan, zoals het slechte acteerwerk en de soap-achtige draaien die steeds aan het verhaal worden gegeven. Dat het meisje in de zorg een nummertje was wil ik best geloven, en dat de bureaucratie (nog steeds) heerst ook wel, maar dat het de hulpverleners koud laat en ze in deze mate alleen maar kil en egocentrisch bezig zijn dat gaat er bij mij niet in. Zelfs al was het in werkelijkheid precies zo gegaan, de film wist me daar niet van te overtuigen. Overigens vraag ik me af in hoeverre dit meisje een uitzondering was, het zal me niet verbazen als er meer kinderen met handicaps in die jaren door hun ouders (bij gebrek aan goede zorg of alternatieven) in vergelijkbare omstandigheden opgesloten of vastgebonden werden. Een droevig verhaal die wat mij betreft een kwalitatief betere film had verdiend. 2,5*