Hedda (2025)

Redelijke film over een pas getrouwd stel die na hun huwelijksreis een feest organiseren. Duidelijk gebaseerd op een toneelstuk (de film speelt zich af tijdens een avond in en rondom het huis). Het duurt wel even voordat de film goed op gang komt met de psychologische spelletjes die gespeeld worden. Een aantal prima dialogen en twee goede rollen van Tessa Thompson en Nina Hoss.

DaCosta begeeft zich op glad ijs door Hendrik Ibsens ‘Hedda Gabler’ (1891) te vertalen naar de moderne tijd én er genderverwisselingen (Løvberg is hier een vrouw) aan toe te voegen. Vanwege haar complexe persoonlijkheid (vol tegenstrijdigheden) is Hedda een droomrol, maar Thompson schiet tekort en slaagt er niet in sympathie op te wekken. Het helpt ook niet dat Hoss (als Løvberg) en Poots (als onruststoker Thea Clifton) zich ook schuldig maken aan overacteren. Ibsens toneelstuk was een aanklacht tegen de klassenmaatschappij en seksuele discriminatie, dus het is ironisch dat juist de vrouwenrollen zo matig zijn neergezet. Ziet er mooi uit, maar Ibsen zou hier niet vrolijk van worden.

Ai, een film met hoofdstuktiteltjes. Dat is dan toch wel even een gewetensvraag voor me, is dat misschien toch eigenlijk wel ok als het om een verfilming van een toneelstuk gaat? Of dan misschien alleen als er daadwerkelijk een toneel in beeld is en het doek daarvoor af en toe dicht gaat? Of is het altijd per definitie pretentieus gedoe? Als idee is de film beslist wel interessant, met een ietwat in het huidige tijdperk verplaatste versie van Ibsen's Hedda Gabler - een toneelstuk dat indertijd gelauwerd werd als de vrouwelijke versie van Hamlet. Toch blijft het een beetje moeizaam, en wellicht is dat doordat te veel van de stijlfiguren in de 19e eeuwse mores zijn blijven hangen - en die werken nou eenmaal niet meer zo duidelijk. Of wellicht waren de teksten in het origineel van Ibsen even indrukwekkend en tijdloos als die van de geplaagde prins, maar daar komt in deze vertaling niet veel van over. En misschien kijk je er ook wel heel anders naar als je het origineel goed kent, maar voor mij was dit nieuw, en daarmee meer een interessant en fraai gespeeld stuk. Maar 'interessant' is nou eenmaal niet precies hetzelfde als 'goed' of 'leuk'. Qua productie klopt het allemaal wel prima, de locatie is perfect geschikt en de hele cast is terzake passend opgeprikt aangekleed. Wellicht is dat ook juist een van de aspecten waardoor de setting in het nu niet echt goed doorkomt. En een kleine scan op de wikipedia geeft talloze andere versies die voor de echt geinteresseerden onder ons wellicht voor weken aan discussiemateriaal opleveren. Ik begin maar eens met het werk van Black Debbath, en dan eerst en vooral hun single Motörheddagabler. En daar laat ik het dan maar even bij.