Tuesday (2023)

De 15-jarige Tuesday [Lola Petticrew] lijdt aan een terminale ziekte en heeft constant zorg nodig in haar laatste levensfase. Moeder Zora [Julia Louis-Dreyfus] bedelft zich onder werk en laat de dagelijkse zorg over aan een verpleegkundige [Leah Harvey]. Wanneer De Dood [Arinzé Kene] in de vorm van een enorme ara verschijnt om Tuesday te halen, neemt Zora wanhopige maatregelen om haar dochter bij haar te houden. En dat heeft onvoorziene consequenties. Een inventieve moderne variant op Ingmar Bergmans klassieker The Seventh Seal verteld vanuit een vrouwelijk perspectief. Schrijver/scenarist Oniunas-Pusić voegt een dosis bizarre humor toe dit sommige kijkers kan vervreemden, maar die ook voorkomen dat dit zwaar op de hand wordt. De hoofdrol van een pratende ara (een CGI-versie van alleskunner Kene) zal ook niet iedereen direct bekoren, maar wie dit wat tijd geeft om te floreren wacht een buitengewone filmervaring in de positieve zin des woords. Vanzelfsprekend is Daina Oniunas-Pusić een filmmaker om in de gaten te houden.

Surrealistisch drama met hier en daar wat komische elementen over een moeder en dochter die letterlijk en figuurlijk geconfronteerd worden met de dood. De post-apocalyptische elementen van het script komen niet helemaal uit de verf, maar de sterke cast en de eersteklas special effects zorgen al snel voor een fascinerende kijkervaring. De onvoorspelbare ontwikkeling van zowel plot als personages is daarnaast een groot pluspunt. De film deed me qua sfeer wel wat denken aan A Ghost Story van regisseur David Lowery.

Een ferme miskleun van A24. Deze film maakt geen keuzes en heeft zon afgezaagd verhaal dat de makers met "de dood als papegaai" Kwamen om dit feit te verhullen. Het werkt ook nog want ik zie sommige reacties hier al "origineel gevonden" zeggen. Maar dan leg je de lat wel laag wat mij betreft. Verder is het gewoon een ongeïnspireerd slap verhaal over een moeder die niet zonder haar dochter kan en de dood probeert te vermijden. Met natuurlijk de meest gruwelijke apocalyptische gevolgen. Dit concept is gejat van de serie "discworld" waarin de dood verdwijnt en als er niets meer doodgaat krijg je chaos. Alleen in deze film is geen humor het is niet eng en de dramatische stukken tja.. het is zo suf echt deze film is een soort Prozac. Voor tieners die nog niet zoveel gezien hebben werkt het misschien maar ik vind het niks. En ja, prima geacteerd mooie plaatjes technisch niks op aan te merken. Dus ik kan er geen 1 ster voor geven. Het is ook best vermakelijk. Maar weet je ik ben klaar met die mwoh film die best vermakelijk zijn. Ik wil gewoon uitzonderlijke klasse zien. Geprikkeld worden ik wil worden uitgedaagd. Het lijkt wel alsof A24 deze uitdaging steeds minder durft aan te gaan aangezien ze dit soort titels nu gaan produceren. Hopelijk word dit geen trend. Deze film is zo duidelijk met bepaalde formules gemaakt en voor bepaalde doelgroep (jongeren) precies de valkuil waar zoveel grote studios zijn ingevallen.. gaat A24 dezelfde fout maken als de grote studios nu ze wat successen hebben geboekt? Ik vind het echt kut want ik was een groot fan van A24 dan wist je dat je kwaliteit zou krijgen en iets origineels.. maar er is de laatste jaren toch een trend waar deze film ook invalt helaas. 2.5 want niet slecht maar meh