Emma. (2020)

Ik wist van tevoren dat de film qua genre niet mijn soort film is maar ik besloot toch te gaan omdat de kitscherige, mierzoete beelden van de trailer mij wel een pervers genot gaven. Welnu, de beelden van de film zijn inderdaad prachtig (op een kitscherige manier) en bovendien blijken de personages welbespraakt maar dat is dan ook het enige aangename van de film. De humor is flauw en het verhaal is even saai als voorspelbaar en behelst niets anders dan het gekoppel van Emma waarbij natuurlijk ook zij de ware zal vinden en al snel begrijp je eigenlijk al wie dat zal zijn. Je mag het waarschijnlijk tegenwoordig niet meer zeggen maar dit is nou echt een vrouwenfilm. Als het je van nature niets kan schelen wie met wie gaat of wil, hetgeen denk ik opgaat voor praktisch elke man, dan heeft deze film niets te bieden, behalve fraaie beelden maar die zijn uiteindelijk niet genoeg om de aandacht erbij te houden.

Mr. Woordhouse (Bill Nighy) en Mrs. Bates (Myra McFadyen) zijn met afstand de grappigste personages in deze film, maar de rest van de cast mag er ook zeker wezen. Anya Taylor-Joy als Emma, met haar prachtige grote ogen, acteert ook zeker goed. (die bloedneus, hilarisch!) De film ziet er fantastisch uit, de hele sfeer, de kleuren, de omgeving, kleding, rijkelijk gedekte eetkamers, wat een supermooie cinematografie. JP Jeunet-achtig maar op veel momenten zelfs nóg veel mooier! 125 minuten lang puur genieten met een smile van oor-tot-oor! Heer-lij-ke film! Ga dit zien.

Het genre is in dankzij films als The Favourite of Little Women. Maar de verfilmingen van Jane Austen zijn uiteraard altijd al een succes geweest. De beste verfilmingen van haar verhalen zijn die films waar het verhaal gewaardeerd wordt en centraal staat, verfilmd door iemand met een liefde voor de boeken en met voldoende budget voor zowel waardige acteurs als passende decors en kostumering. Films als Sense & Sensabily en Pride and Prejudice nemen je mee in enkele van de mooiste verhalen. Je kan Jane Eyre en Wuthering Heights van Emily Brönte misschien wel in dezelfde categorie zetten. Al zijn de verhalen van Jane Austen veel romantischer en warmer. Emma. (met het puntje achter) werd al eerder verfilmd. Voor mij de eerste versie die ik zie, maar het zou me al verwonderen dat er nog een betere versie bestaat die dan blijkbaar ook onder mijn filmradar gebleven is. Regisseur Autumn de Wilde koos voor het punt (a period) achter de titel omdat ze er echt een periodfilm (tijdsfilm) van wou maken. De film straalt ook die tijdsgeest uit met prachtige kostumering en decors. Heerlijke kleuren die fris ogen. Het geheel is stijlvol maar ook vrolijk en zacht. Humor zonder slapstick. Romantiek zonder meligheid. De film mist net dat beetje meer van die andere Jane Austen verfilming Pride & Prejudice (2005) dat je echt bij de keel grijpt. Maar Emma. zal hopelijk nog lang blijven nazinderen en later in vele gevarieerde lijstjes komen te staan van beste Jane Austen verfilmingen.