Rafiki (2018)

Een fijne film. Mooi helder en kleurrijk beeld. Hij duurt niet te lang en niet te kort, en de twee hoofdrolspelers acteren goed. Sommige personages die een bijrol spelen vind ik minder goed acteren. Het verhaal is eerst vooral romantisch, maar neemt naar het eind toe een zeer schrijnende wending. Het feit dat de film in Kenia verboden is, maakt het nog schrijnender. Jammer dat er veel landen zijn waarin er nog zo negatief over homoseksualiteit wordt gedacht en het niet geaccepteerd wordt. Ik vind het juist positief dat films als deze gemaakt worden, omdat ze tegen het taboe, dat wat mij betreft geen taboe hoeft te zijn, ingaan. Een 7. 3,5*

Wanneer twee jonge vrouwen verliefd worden op elkaar, is het hek van de dam. Te meer omdat het de dochters betreft van twee politieke rivalen. Een prijzenswaardige poging om een lesbische relatie voor het voetlicht te brengen in een conservatieve samenleving waar niet alleen homoseksualiteit bij wet verboden is, maar ook de politieke tegenstellingen gemakkelijk het kookpunt bereiken. Regisseur Wanuri Kahiu heeft er een emotioneel, authentiek ogend drama van gemaakt zonder te vervallen in valse sentimenten. Gezien het gebrek aan ervaring wordt er opvallend sterk geacteerd, in het bijzonder door Samantha Mugatsia in de rol van Kena. Mijn eerste kennismaking met een film uit Kenia is mij buitengewoon goed bevallen.

De intro is heel tof, lekkere montage, fijne muziek, sfeerbeelden, je wordt direct in die wereld getrokken. Jammer dat de rest een heel stuk duffer is. Het acteren is vlakjes (te vlak om echt betrokken te raken), het verhaal rond dit thema al duizend keer verteld en visueel ook een stuk saaier ineens. Soms wel leuke kleuren nog en aardige momentjes tussen de twee vrouwen, maar te weinig voor de beperkte speelduur. 2,5*.