211 (2018)

Kwalitatief mager dat zeker, maar heb net als een slecht stukje muziek je toch lekker in de oren kan klinken, heb ik me ondanks de mankementen best vermaakt met 211. Als je tegenwoordig een film van Cage gaat zien weet je dat het geen A merk is, dus ook eigen schuld dikke bult, maar kan u verzekeren dat hij de laatste jaren echt nog slechter werk heeft afgeleverd. 211 is gewoon een harde, wat goedkoop ogende actiefilm, gesitueerd rondom één gebeurtenis(een bankroof) en aanvankelijk opgezet als vroeger de beruchte rampenfilms uit de jaren zeventig: Voordat het spektakel(nou, ja) losbarst krijgen we een hoop losse en onbevredigende verhaallijntjes te zien rondom de personages die later in het verhaal op één of andere manier ieder voor zich een rol gaan spelen in de actie. Cage zelf komt pas na een kleine twintig minuten in beeld, en heeft hier niet zozeer de absolute hoofdrol, maar is meer één van de vele protagonisten. Wie vervolgens houd van een simpele maar redelijke schiet maar lekker op elkaar film zal het laatste half uur best aan zijn trekken komen, hoewel we weten dat na zoiets moois als Heat dit type films nooit meer hetzelfde zal zijn. Gewoon een B film waarvoor je in de stemming moet zijn.