The Equalizer 2 (2018)

Lang naar dit 2e deel uitgekeken maar viel tegen. Volgens mij ging Washington akkoord met een rol in deze 2e film onder voorwaarde dat hij het verhaal wat naar zijn narcistische hand mocht zetten, want man man man, wat een wereldverbeteraar hangt ie hier uit, door foute vader ontvoerd meisje terug naar haar moeder, oude holocaust overlever herenigd met zijn zus en als klap op de vuurpijl houdt ie een jochie uit handen van een bende met zijn gepreek. Zo erg als Stephen Seagal wordt het allemaal nog niet maar ik vrees voor het 3e deel. Zolang ie niet voor het leger des heils gaat collecteren of oude vrouwtjes helpt oversteken vind ik alles best. De film is buiten dat best hier en daar wel vermakelijk en leuk voor een zondagavond, aktie is grappig dag nog wel.

Helaas een hele teleurstelling gezien Washington mijn favoriete acteur is en deel 1 in mijn film top 10 staat. Maar Denzel is dan ook de enige die dit vervolg nog een beetje niveau haalt. Je zit de hele film te wachten tot dan eindelijk die mooie actiescènes komen, maar die komen maar niet. Eerste 10 minuten waren de beste.

Best oké. Film die een beduidend betere eerste helft kent. Daar haalt het dan ook de voornaamste kracht uit, en als Fuqua dat niveau had aan kunnen houden had ik de film makkelijk een halfje extra gegeven. Nu vervalt The Equalizer 2 in de tweede helft iets te veel in Hollywood-perikelen, maar dat neemt de sluipende eerste helft zeker niet weg. Washington past goed in dit soort rollen, logisch dus ook dat we hem elke keer in dit soort actierollen terug zien. Die man beschikt over een soort charme die niet weg te poetsen valt. In actiefilms komt dat altijd goed uit, want ondanks dat de ouderdom hem aan het inhalen is weet Fuqua hem nog altijd als een intimiderende, maar mysterieuze held neer te zetten die maar zelden uit de bocht vliegt. Film voelt aan alsof het voor de helft door Fuqua is geschreven en voor de helft door een rijke producer, want gaandeweg ruilt de film zijn onheilspellende en intrigerende actiescenes in voor een wat spectaculairdere finale en een ietwat te voorspelbare schurk. De bijverhalen zoals die met Sanders voegen ook te weinig toe en dragen uiteindelijk juist bij aan het wat mindere tweede gedeelte. Het is een ietwat jammerlijke vervolging van een film die best entertainend was. Verder prima geacteerd, soms knap gemonteerd en regelmatig overgoten met leuke, actievolle sequenties. Waarom ze dan kiezen voor een voorspelbaarder en daardoor suffere tweede helft ontgaat me een beetje. Had liever gezien dat ze consistent hetzelfde soort pad en niveau hadden aangehouden, maar die hoop kon ik helaas na enige tijd opgeven. Fuqua is waarschijnlijk een sterk regisseur als hij een wat origineler pad aan kan houden.