Crazy Rich Asians (2018)

Yuk. Want een onding was dit. Een brakke romantische comedy met echt vreselijke stereotypen. Eentje zegt het al in het begin: een Amerikaanse Aziaat is anders dan een Aziatische Aziaat, deze film is dan ook duidelijk gemaakt door Amerikaanse Aziaten, die vanwege hun achtergrond lekker met de grove borstel doorheen alle stereotypen mogen banjeren. Stel je voor als hier een blanke regisseur achter had gezeten. Moet het dan nog iets leuks opleveren, soit. Maar dit is toch wel van een erg laag niveau. De humor is vreselijk (wat een rollen voor Awkwafina en Ken Jeong ook, enkel Yeoh weet zich een beetje staande te houden), het kitscherig rijke gedoe is niet eens zo heel indrukwekkend en het plotje kon al helemaal niet boeien. Ik heb To dit soort films ook al zien maken, er zijn ondertussen genoeg van dit soort Aziatische films om van een kleine niche te spreken. Deze Amerikaanse kopie heeft dus maar weinig zin. Dat het verder gewoon een echte Amerikaanse film is merk je aan het einde, waarbij de Amerikaanse visie het lekker wint van de Oosterse, want zo zijn ze wel. Onding dat onterecht veel aandacht gekregen heeft, maar dat heb je al vaak met die cast-hype films. De film erachter stelt meestal niet veel voor. Enige positieve is dat de locaties wel weelderig zijn en degelijk in beeld gebracht worden. Een magere troost. 1.5*

Crazy Rich Asians is een standaard romcommetje, verpakt in een Aziatisch sausje. Het vriendje van de hoofdrolspeelster blijkt eigenlijk schatrijk te zijn en bij een bezoekje in Singapore voor een bruiloft moet zij opboksen tegen al deze vooroordelen en het feit dat zij maar van simpele komaf is. Het is vooral een Amerikaanse kijk op dit hele gebeuren en je ziet ook zo'n beetje elke Aziatische acteur die op dit moment hot is voorbij komen in Crazy Rich Asians. Dit soort type films zijn momenteel hot. Of het nou om vrouwen in films, donkere mensen of in dit geval Aziaten gaat, er is blijkbaar een uitlaatklep nodig. De film moet het verder hebben van de vrolijke vibe en de aanstekelijke Wu in de hoofdrol. Ik geloof de relatie die zij met Golding heeft volkomen, want ze hebben een goede chemie samen en ik voel de liefde die ze voor elkaar hebben wanneer ze elkaar in de ogen kijken. Al vraag ik me af of zij weet wat Google is, aangezien ze na een jaar nog steeds niks van hem afweet. Deze chemie zorgt ervoor dat de film kijkbaar blijft, want het is af en toe een wat te lange zit en er zitten onnodige uitstapjes in naar personages die helemaal niks betekenen voor het plot. Krappe 3,0*

Niet echt veel meer dan een soort prinsessenfilm met Aziatisch-Amerikaanse cameo's en een ietwat ongebruikelijke setting. Je kent ze wel. De 'normale' jonge vrouw die verliefd wordt op een jongeman en dan erachter komt dat hij afstamt van een puissant rijke familielijn. En natuurlijk ziet de aanstaande schoonmamma het allemaal niet zitten dat haar prinsje zich inlaat met het gepeupel. Grappig dat aristocratische fantasieën zich kennelijk erg makkelijk laten vertalen naar kapitalistische succesverhalen. Heb erg 't idee dat 'Crazy Rich Asians' (2018) voor een Johan Nijenhuis-achtige opzet ging om Singapore op de kaart te zetten als een hip en trendy vakantieland. Een commercial met een flinterdun verhaaltje eromheen rond het nachtleven in een dynamische metropool en ter afwisseling de idylle van een badplaats. Alles oogt aanlokkelijk en sexy. Een beetje flauw om erg negatief te doen over een genrefilm waarvan ik overduidelijk niet de doelgroep ben. Voor liefhebbers van dit soort romantische fantasieën zal 't vast oké zijn en de etnisch diverse cast is absoluut een plus. Wel jammer dat een komisch talent als Constance Wu (ze is erg geestig in 'Fresh off the Boat') weinig persoonlijkheid krijgt.