Aala Kaf Ifrit (2017)

Interessante film en nam me wel mee in de spanning. Maar hoe extreem slecht was dit geacteerd, en wat voor een bordkartonnen personnages allemaal? Leek op sommige momenten wel een schooltonneel. Desondanks om een of andere reden heb ik me er bij deze film niet te hard aan gestoord.

Geînspireerd op echt gebeurde feiten waarbij de Tunesische politie toch wel een striemende veeg uit de pan krijgt, maar eigenlijk is de film terzelfdertijd ook een bewijsvoering van hoe de vrouw nergens terecht kan in een machtige mannenwereld. Er is het meisje, maar ook de verpleegster, de journaliste tot zelfs de vrouwelijke politie-offiecier. Een heel goede act wordt neergzet door Mariam Al Ferjani als het vernederde meisje dat in haar zoektocht naar recht nog meer verschrikkingen doorstaat. Het levert de kijker emotionele gevoelens van medelijden op, in schril contrast met de afschuw van een verwilderde bende, hun functie diep onwaardig.

Er is allicht van alles aan te merken op deze film, maar dat kon niet verhinderen dat ik van lieverlee op het puntje van mijn stoel zat. Uit boosheid. Deze heftige film, gebaseerd op waargebeurde feiten, confronteert je met het feit dat een jonge vrouw bij voorbaat kansloos is in een machocultuur. Vooral als de macho’s elkaar de hand boven het hoofd houden. Dat speelt niet alleen in Tunesië, maar vrijwel overal ter wereld. De protagoniste Mariam Al Ferjani is een getalenteerde actrice. Die hoop ik nog vaker tegen te komen. Begin dit jaar heb ik een film uit India gezien (Pink, 2016) met een iets ander verhaal, maar al even ergerniswekkend.