Cult of Chucky (2017)

Chucky [Brad Dourif] is niet dood, want zijn aartsvijand Andy [Alex Vincent] houdt zijn hoofd levend om te voorkomen dat Charles Lee Ray zijn ziel weet te transformeren. Nica Pierce [Fiona Dourif], de enige overlevende van Chucky's meest recente slachtpartij, zit ondertussen vast in een inrichting omdat de autoriteiten geloven dat zij en niet Chucky verantwoordelijk is voor het bloedbad. Wanneer Dr Foley [Michael Therriault, een Ryan Gosling-lookalike] besluit Chucky-poppen te gebruiken op Nica te helpen haar trauma te verwerken is dat echter het begin van een nieuwe serie moorden. Het is bijzonder te noemen dat de twee hoofdrolspelers uit de oorspronkelijke film bijna 30 jaar na dato terugkeren voor deze vermakelijke, maar onvermijdelijk vergezochte sequel. Fiona Dourif lijkt niet alleen enorm op haar vader, ze blijkt ook een zeer verdienstelijke imitatie te kunnen doen. Het zijn de Dourifs die de aandacht vast weten te houden in afwachting van de volgende inventieve Chucky-afrekening. Zonder hen zou deze film niet de moeite waard zijn geweest.

De insteek is een vervolg van de vorige film. Ook hier weer neemt de film zich soms iets te serieus. Dat werkt niet voor de Child's Play films. En laat dan aub Jennifer Tilly achterwege, want die past niet in deze stijl van film. Het idee van de meerdere Chucky's is wel goed. Het is telkens de vraag wie nu de echte Chucky was en ook bij sommige figuren vroeg je je af aan welke kant ze zaten. Het is best wel goed gedaan om de film in een psychiatrische instelling te laten afspelen. Gewoon openlijk zeggen sommige mensen dat ze Chucky gezien hebben, dat de pop leeft, en geen kat die hen gelooft omdat ze toch psychiatrische patiënten zijn. Eens het bekend is dat er verschillende Chucky's zijn, wordt het overkill en komt Chucky niet echt meer tot z'n recht. Tilly is een vergissing en het verhaal van Andy wordt op het einde kortweg afgesloten. En het is ondertussen goed geweest met de soms overdreven Nica.

Chucky's coming for you! Met de serie die net gestart is wilde ik Cult of Chucky eerst nog even van mijn lijstje vinken. Dit stond al een tijd op de planning, maar na het vreselijk matige Curse of Chucky was dit niet bepaald een van mijn prioriteiten. Hoewel mijn verwachtingen laag waren, werd ik niet teleurgesteld door de eerste momenten. Andy Barclay die Chucky als het ware gevangen hield en door zijn eigen persoonlijke hel liet gaan vond ik erg verassend. Maar al heel snel zakte ook deze gekkenhuis editie naar hetzelfde bedenkelijke niveau als zijn voorganger. De twist met meerdere Chucky's was weliswaar een aardig lichtpuntje, maar deze viel al gauw weg in alle overige matigheden. Ondanks een aantal prima ideeën, is Cult of Chucky namelijk nodeloos voorspelbaar en is deze gewoon matig geproduceerd. Er zit nog steeds genoeg potentie in de pop zelf (anders wordt hier geen complete TV serie over geproduceerd), maar het komt er gewoon niet goed uit. Het slot maakt duidelijk dat dit verhaal nog lange van klaar is, maar toch hoop ik dat men met de TV serie toch weer met een soort van schone lei begint. Want ook al heb ik mijzelf met de meeste films uit de reeks geen plezier gedaan, Chucky blijft voor mij toch een iconische villain die ik keer op keer een kans wil, en blijf geven. 1,5*